Reisnieuws

Column: Adjunct Mark heeft in het buitenland een goede naam

Gepubliceerd: 11 mei 2012
2

Ik heb zelf een vrij internationale naam (thanks, dad!), maar de meeste mensen met wie ik reis niet.

Mark Mackintosh
Mark Mackintosh

Vrienden als Aukje van Leeuwen, Guus Schouten en Fleurtje van der Heuvel komen in het buitenland dikwijls locals tegen die voor geen goud hun namen kunnen uitspreken. Laat staan dat ze die namen correct kunnen spellen. Een veelvoorkomend probleem. Probeer maar eens een Nederlandse reiziger te vinden die géén sores met de douane heeft gehad omdat zijn naam niet juist was ingevoerd op zijn instapkaart. Of een Nederlander die niet een uur met de hotelreceptie in de weer is geweest om zijn naam in het reserveringssysteem terug te vinden.
Soms is een Nederlandse naam zelfs ronduit gênant. Let maar eens op hoe hard mensen in de VS proberen hun lach in te houden als je je met een Engels accent voorstelt als ‘Wim Kok’ of ‘Ad van Assen’. Om dergelijke complicaties te voorkomen, heb ik met mijn vrienden besloten in het buitenland een spelletje te spelen. We gebruiken nooit onze echte namen als we ons aan vreemden voorstellen, maar namen van karakters uit onze favoriete films. Zo ging ik in Brazilië maar liefst twee maanden lang door het leven als Hannibal Lecter (The Silence of the Lambs). In Thailand was ik Luke Skywalker, mijn vrienden Han Solo en Darth Vader (Star Wars). Een trucje dat perfect werkt. Niemand hoeft zich in verlegenheid te brengen door te proberen de harde ‘g’ en bizarre ‘ui’ uit te spreken en onze Engelse namen worden negen van de tien keer feilloos gespeld. Op een recente trip naar Istanbul had ik een James Bond-thema in gedachten. Nou was de naam ‘James Bond’ zelfs voor ons familiehotel in een volksbuurt iets te doorzichtig dus besloot ik gebruik te maken van Bond-bijrollen. ‘Ah, yes, Dr. No!’ glunderde de receptionist toen hij me zag binnenkomen. ‘We've been expecting you!’ Hij wierp een goedkeurende blik naar Fleurtje, mijn blonde metgezel. ‘And you must be Miss Galore.’ Fleurtje lachte al haar tanden bloot. ‘Please, just call me Pussy. Pussy Galore.’ Vijf minuten later werden we onze kamer binnengeloodst. Mijn oog viel eerst op het uitzicht over de Bosporus en vervolgens op een handgeschreven briefje op bed: ‘Dear Mark en Fleurtje. Welcome to Istanbul. Your parents called. We hope you will enjoy your stay with us. Please find a small present for you in the mini bar. It’s shaken, not stirred.’

Lees meer best gelezen reisnieuws en reistips of.

deel dit artikel met je vrienden:
Reisnieuws
Column: Mark gaat (achter)buurten.

Een plek onder de zon

2
Reisnieuws
Column: Mark ziet sterretjes

Reizen als in een film. Heb jij dat ook, dat je op reis ergens komt en het voelt alsof je een filmset oploopt?

6
Reisnieuws
Column: Matthijs ziet Hawai-shirts

Columbus-oprichter Matthijs de Groot komt op reis allemaal Hawai-shirts tegen.

2

Reacties van bezoekers Reageer

JantineV

Door: JantineV • Geplaatst op

Heel herkenbaar inderdaad, die onhandige hollandse namen ook! Leuke column met een verrassend einde :)

Mimic2

Door: Mimic2 • Geplaatst op

Leuk! Onverwacht goede column!

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.