Reisnieuws

Column: Louise nam de verkeerde kleding mee op reis.

Gepubliceerd: 06 mrt 2012
3

Foute rok

Hoofdredacteur Louise ten Have
Hoofdredacteur Louise ten Have

Voor mijn reis naar Birma had ik een afritsbroek mee moeten nemen, maar die heb ik niet. In plaats daarvan heb ik steevast in mijn koffer een groot doek, dat multiinzetbaar is. Zo hang ik deze met haarspeldjes voor het autoraam als de zon in mijn gezicht schijnt en ik dat niet wil. Of ik gebruik hem als stranddoek — dat scheelt zo’n grote plek én een extra kilo in mijn koffer. Maar bovenal gebruik ik hem als rok. Helaas was ik in Birma behalve een afritsbroek ook mijn grote doek vergeten dus besloot ik een lokale rok te kopen. Het was een mooi exemplaar. Er zaten goudgele draden in geweven, waardoor hij glansde in de zon. Even omwikkelen en klaar is Louise. Dacht ik. Nou ja, het werkte in de hoofdstad Yangon. Maar toen ik dezelfde doek op het platteland (lees: Mrauk U) omwikkelde, merkte ik al snel dat iedereen naar mijn rok zat te staren. Als locals me passeerden dan keken ze zelfs om. In eerste instantie dacht ik dat het kwam door de glans. Maar vijf minuten later merkte ik dat, als ik groepjes vrouwen passeerden, ze erg hard lachten. Mmm ... Waren ze me aan het toelachen? Vijf minuten later was het duidelijk: ze waren me aan het uitlachen! Ik besloot onze privégids te vragen wat er verkeerd was aan mijn rok. Een beetje lacherig en met lichte tegenzin antwoordde hij dat de rok ‘een einde’ had. Ik voelde me steeds onzekerder worden — wat bedoelde hij precies? Bij een tempel liep een groepje vrouwen achter me. En lachen dat ze deden! Omdat ik er helemaal klaar mee was, besloot ik ze te vragen wat er aan scheelde. Giechelend zeiden ze dat mijn rok niet goed zat. Mijn rok was ‘fout’. Fout, dacht ik, dat bestaat niet. Hoe kan een rok nou fout zijn. Hooguit lelijk, maar dat is een kwestie van smaak. Hooguit anders, zei ik hardop, nog steeds met enige verbazing. Maar, hoera, de vrouwen zouden laten zien hoe het wél moest. Na verwoede pogingen bleek echter dat mijn stadse rok niet breed genoeg was. Dat wil zeggen, niet zoals hun exemplaren helemaal aan elkaar genaaid zodat je erin kon stappen. Maar kom op, hoe belangrijk is nou een rok? Toch dacht de Birmese bevolking daar anders over. Hoe lief de locals ook waren, de rest van de dag werd ik aan de lopende band uitgelachen. Ach, misschien moet ik toch maar eens een afritsbroek gaan kopen.

deel dit artikel met je vrienden:
Reisnieuws
Column: Mark ziet sterretjes

Reizen als in een film. Heb jij dat ook, dat je op reis ergens komt en het voelt alsof je een filmset oploopt?

6
Reisnieuws
Column: Matthijs ziet Hawai-shirts

Columbus-oprichter Matthijs de Groot komt op reis allemaal Hawai-shirts tegen.

2

Reacties van bezoekers Reageer

MTap-Kouwenhoven

Door: MTap-Kouwenhoven • Geplaatst op

hahaha, nou Louise een afritsbroek kopen helpt er niet tegen hoor om niet uitgelachen te worden. Troost je. Wij waren in januari in Mrauk en ook ik (met afritsbroek) werd uitgelachen! Lach gewoon terug. Wij zien er altijd anders uit of wij, grote mensen nu op te kleine fieten rijden, of een raar petje en zonnebril dragen, het maakt niet uit! Ach, en de volgnde keer vinden ze je weer mooi omdat we zo'n mooie lichte huidskleur hebben en wij maar bakken in de zon om een tintje te krijgen!

corriedewinter

Door: corriedewinter • Geplaatst op

Echt uitkijken dus. Ik koos in Birma een leuk geruit stofje uit voor een rok. Grote hilariteit, want ruiten worden alleen door mannen gedragen...

jeannette

Door: jeannette • Geplaatst op

haha grappig, ik plaatste ooit bij Laos de tip: draag een rok van het land, maar blijkbaar moet je dan wel weten HOE je hem moet dragen...

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.