Oost Rusland reisblogs

De hel van Tsjechov

Inmalaga was er (tot 07 dec 2011) Gepost op 07 dec 112 reacties

Tsjechov’s hel stamt uit 1890, heet Sakhalin en ligt in het verre oosten van Rusland. De voormalige strafkolonie is tegenwoordig bevolkt door mishandelde vrouwen, dakloze wezen en alcoholisten. Het absolute minpunt van dit bevroren rijk bevindt zich waar de goddeloze wereld van Mad Max herleeft in het kustplaatsje Korsakov. Het met wodka doordrenkte stadje deelt toepasselijk haar naam met de door alcoholmisbruik veroorzaakte ziekte, waar ontheemde kinderen bij -30C een schuilplaats in de stadsriolering zoeken om zich tegen de kou te beschermen. Het straatbeeld van Korsakov wordt bepaald door krotten, zwerfvuil, autowrakken en mensen in lompen gehuld. De besneeuwde straten zijn zwart van het roet.

Wat de mens hier nalaat aan geweld doet de natuur nog even fijntjes over. Het eiland wordt regelmatig geteisterd door aardbevingen. Vaak is het geïsoleerd van de buitenwereld tijdens sneeuwstormen, de vliegvelden gesloten, de bevroren zee onbevaarbaar. De temperaturen in het noorden van dit gebied kunnen tot –50c zakken. De natuur van Sakhalin is wreed en tegelijkertijd adembenemend mooi. Het is een land van extremen waarbij het zes maanden durende winterwonderland opeens overgaat in een dodelijke lente die elk jaar offergaven vraagt voordat de langverwachte zomer bereid is haar warmte te delen met de verkilde aarde.

De slachtoffers van de vertrekkende winter zijn de ijsvissers die kilometers van de kust afdrijven doordat hun ijsschots loslaat of diegenen die ten prooi vallen aan hongerige bruine beren ontwakend uit hun winterslaap op zoek naar een eerste maaltijd van het jaar. Lijken van daklozen en dronkaards duiken op van onder de smeltende sneeuw. Meterslange ijspegels vallen van de daken om passanten onverhoeds uit de lucht aan te vallen. Na enkele weken van allesoverheersende modder, komt de zomer met uitbundige bloemen en ongelofelijke hoeveelheden zalm, waarna alweer te snel de herfst de dalen bedekt met een warm gekleurd bomentapijt voordat koning winter terugkeert om de eeuwigdurende cyclus te voltooien.

De ruige kustlijn, zandstranden en zeehondenkolonies bewijzen Tsjechov’s ongelijk. De natuur van dit eilandrijk is grotendeels ongerept. De grijze walvis domineert de zee van Ochotsk, de adelaar de lucht. De reusachtige bruine beren zijn heer en meester van het uitgestrekte eeuwenoude woud. Duizenden rivieren doorsnijden het bergachtige landschap. Het eiland met een lengte van 1000 km is sporadisch bewoond, met slechts 600.000 inwoners waarvan het grootste deel in de hoofdstad Yuzhno-Sakhalinsk woont. De bruine beren, adelaars, walvissen en zeehonden hebben hier juist hun paradijs op aarde gevonden.

_______________________________________________________________________

De reis naar Sachalin is een verslag van Tsjechov’s reis in 1890 naar een strafkolonie op het eiland Sachalin in het verre oosten van Rusland. Hij beschrijft het leven van de gevangenen en hun barre levensomstandigheden. Na een verblijf van drie maanden schrijft Tsjechov aan Soevorin, redacteur van de krant Novoje Vremja: “ik heb alles gezien, behalve de doodstraf. (…) In mijn herinnering is Sakhalin een hel”.

Inmalaga Positie 16849 (0 p.) Lid sinds 01-12-2011 Foto's en tips: 7 Blogs: 18 Fans: 0
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Een wandeling vanaf Trevélez in de Alpujarras
4 3
Gepost op 26 juli
Spanje Granada
Middernachtzon
4 0
Gepost op 12 juli
Zweden
De Belgen komen eraan
4 0
Gepost op 09 juni
Spanje Málaga

Reacties bij deze blog

Door: • Geplaatst op

Mooi geschreven, maar helaas kan ik niet in alle facetten het gelijk delen. Heb zelf 6 jaar! gewoond/gewerkt op Sakhalin en de meeste tijd door gebracht om en nabij Korsakov. Tuurlijk is het een mis trooste plaats maar de mensen lopen niet in lompen en in het centrum is het niet alleen kommer en kwel, de laatste jaren is er duidelijk een verbeter slag aan het plaats vinden, al hoewel het erg langzaam gaat. Als ik in Amsterdam rond kijk zie ik ook zwervers die enig alcohol misbruik soms aan is te zien. De straten zijn zwart niet van het roet maar van de slakken/gruis uit de kolen centrales dat wordt in de winter op de wegen gestrooid ivp van strooi zout. Dit werd trouwens ook in NL gedaan in de jaren 30-50. Al met al nogmaals een mooi stukje maar de feiten zijn niet allemaal 100% correct. Groeten, Christian.

Lione Kolsteren

Door: Lione Kolsteren • Geplaatst op

Ongelooflijk, deze poel van ellende, door jou zo mooi, bijna poëtisch, beschreven. Een harde werkelijkheid. Ik wist dat het leven daar hard is, maar zoals jij het beschrijft is het eigenlijk onvoorstelbaar erger. Als tegenhanger dan die prachtige natuur, ook mooi beschreven. Een bijzonder verhaal over een bijzondere plek. Ik las op jouw eigen website dat je er ook gewoond hebt/langer hebt verbleven? (mooie website trouwens met mooie verhaaltjes en verhalen). groet, René

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.