Noorwegen reisblogs

Vrouw met ballen

Nancy Carels was er (tot 08 aug 2008) Gepost op 28 mrt 096 reacties

Can’t we put the wire on? Vraag ik voorzichtig aan onze franse gids Stephan. No, is too dangerous here! Is het teleurstellende antwoord. En dus zit er vannacht weer niks anders op dan met het alarmpistool rondjes te gaan lopen op de heuvelruggen rondom het Blomstrandkamp om op de uitkijk te staan voor naderende ijsberen. In het vorige kamp hadden onze gidsen Stephan en Remi een “explosiewire” om het tentenkamp gespannen. Omdat in het Blomstrandkamp onlangs nog ijsberen gesignaleerd zijn, moeten we nu echt om toerbeurt ieder uur ijsberenwacht houden. En daar heb ik echt geen zin, want de dag was ontzettend zwaar. In het programma stond vermeld dat als je een dag in de bergen kunt wandelen en een goede conditie hebt, je deze “ultimate trekking” kunt maken. Nou, een dag in de bergen wandelen is voor mij no problem, conditie is ook no problem, ik ben een redelijk fanatiek spinster (voor degenen die dit niet kennen, dit is heel hard fietsen op een fiets met een vliegwiel en is een indoorsport). Wat niet in het programma erbij stond waren de smalle bergricheltjes waar je nauwelijks 2 bergschoenen naast elkaar kwijt kunt en die soms met steentjes en soms met sneeuw bedekt waren en waar notabene niks meer onder is. Het fototoestel blijft deze keer dan ook veilig in de rugzak zitten, want als ik het tevoorschijn zou halen zou ik mijn evenwicht verliezen en zou ik eerder beneden zijn, dan zou ik willen en waarschijnlijk zou ik ook nooit meer opstaan. Pas tegen 13.30 uur ben ik op de top en ben ik broodnodig aan mijn lunch toe. Op een sneeuwvrij plekje vlei ik mij neer en geniet van het weidse 360o panorama. Gelukkig kan hier het fototoestel weer even voor de dag worden gehaald om hem vervolgens weer op te bergen voor de afdaling. De tocht naar beneden is makkelijker. Er ligt wel een dik pak sneeuw en het is heel steil. Ik kies ervoor om de afdaling op mijn achterwerk te doen. Het is supergaaf en ik ben zo beneden, helaas wel met natte kont en een scheur in mijn broek omdat ik aan het einde van mijn glijpartij aan de punt van een steen blijf haken. Er moet ook nog een stuk over vlak terrein afgelegd worden en dat is oersaai want het is mistig en grijs geworden en de wind is gaan opzetten en komt helemaal uit de verkeerde hoek. Mijn neus heeft de afgelopen dagen zoveel te lijden gehad van kou en wind dat er kloofjes in zitten en deze gaan nu bloeden. We hebben nog een kleine namiddagpauze en ik begin aan mijn 10e boterham (ter uwer informatie, thuis eet ik er 2) maar omdat de kou en al het loop- en klimwerk zoveel energie kost, heb ik gewoon een extraatje nodig. Na bijna 10 uur op pad te zijn geweest zijn we weer bij onze tentjes aangekomen. De wind is inmiddels zo strak aangetrokken dat de gevoelstemperatuur onder het vriespunt is gedaald. We trekken van alles aan en gaan in de eettent zitten, maar ook daar kan het kacheltje ons niet behagen. Onder het eten met een wijntje of 2 kom ik even bij, maar ik moet ook ontzettend plassen en ja, je raadt het al, ons toilet is buiten in de natuur. Met veel tegenzin dan toch maar wat blote lichaamsdelen aan die koude wind blootgesteld. Na nog een wijntje is het nog niet veel beter gesteld met de lichaamstemperatuur en daarom probeer ik met mijn vraag “can’t we put the wire on?” Van de ijsberenwacht af te komen, want ik voel er weinig voor om vannacht een uur lang in dit gure weer in mijn eentje rond te lopen met alle gevaren van dien. Helaas lukt het niet en zal ik om 03.00 uur gewekt worden om mijn plicht te vervullen. Slapen doe ik niet veel want ik zie er als een berg tegenop. Als ik enkele minuten voor 3 mijn kop buiten de tent steek, merk ik dat de wind is gaan liggen en ik zie een magnifieke lucht, vol met donkere en lichte wolken, ik zie zonnestralen en ik zie de Kroner Mountains die een paarse gloed over zich hebben. Als ik goed en wel op de heuvelruggen aan het rondlopen ben komt ook de zon achter de bergtop tevoorschijn en dat notabene om 3.00 uur ’s nachts, haast onwerkelijk. Ik krijg nog gezelschap van een vosje, nieuwsgierig komt hij steeds dichterbij en loopt rondjes om me heen, zo nu en dan kijkt hij me aan en houdt zijn kopje schuin. Natuurlijk ben ik niet alleen gewapend met een pistool maar ook met mijn camera. Ik maak foto’s van links, rechts, voor mij, achter mij, bloempjes op de grond, van het vosje en van de lucht. Omdat het pistool nogal zwaar is tijdens het fotograferen heb ik het even op de grond gelegd en voor het ik weet sta ik vrolijk aan de andere kant van de heuvelrug druk te fotograferen en vergeet ik helemaal mijn taak en mijn pistool dat aan de andere kant ligt. Het uur is om voordat ik er erg in heb en ik mag de volgende ijsberenwachter gaan wekken. Dit uurtje waar ik zo tegenop zag was uiteindelijk een experience for life, helemaal alleen in zo’n overweldigend landschap van ijs, water en sneeuw.

Een ijsbeer heb ik uiteindelijk niet gezien, but I’ll be back, ik houd jullie op de hoogte !

Nancy Carels Positie 12943 (0 p.) Lid sinds 23-09-2007 Foto's en tips: 638 Blogs: 11 Fans: 28

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
ijsberenwacht bij het Blomstrandkamp tussen 23.00 -00.00 uur
blogfoto nr. 2
prachtige kleuren midden in de nacht
blogfoto nr. 3
de top gehaald van Mount Olsson !
blogfoto nr. 4
gezelschap tijdens de berenwacht van een vosje
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Blubber ovens and Balloon flights
3 10
Gepost op 15 oktober
Spitsbergen
Ik biecht op...
3 6
Gepost op 28 november
Ethiopië Addis Abeba
...voel 'ns in mijn zak...
0 13
Gepost op 26 september
Nieuw-Zeeland Christchurch omgeving

Reacties bij deze blog

pensionado

Door: pensionado • Geplaatst op

Schitterend verhaal, hoor. Maar ik hoop toch niet dat ik ooit op ijsberenwacht moet.....

Mireille

Door: Mireille • Geplaatst op

Goed opbouwend verhaal naar een mooie ontknoping. Wat heb je trouwens een mooie fotos bij de blog. Ben je dat zelf die op de top staat?

sidonius

Door: sidonius • Geplaatst op

En wat een mooie foto´s bij de blog, ik merk nu pas dat je die ook kunt openen.

sidonius

Door: sidonius • Geplaatst op

Wat een prachtig verhaal Nancy, en mooi hoe je vertelt dat je toch weer helemaal in de fotografie/flow terecht komt! Waar je erg tegenop zag, is een geweldige ervaring geworden, wat wil een mens nog meer?

Joanna

Door: Joanna • Geplaatst op

geweldig verhaal, leuk beschreven!

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.