Kythira reisblogs

Toch nog naar het museum in Kato Livadi ? Laatste dag op Kythera .. helaas

eriwil was er (tot 17 jun 2011) Gepost op 03 jul 110 reacties

Vandaag is onze laatste dag in Kythera, aan het eind van de middag vertrekt de ferry richting het vasteland (met ons aan boord helaas). Maar goed, dat is pas eind van de middag, nog een hele dag te gaan!
Na ons ‘homemade’ ontbijtje in het zonnetje onder onze molen, pakken we onze spullen in, doen nog een bakje koffie en vertrekken we voor de derde keer deze week naar het museum. Het is maar goed dat het vlakbij is, anders hadden we de moed allang opgegeven. Dat geldt voor mij dan, als het aan Erik ligt, gaan we er vanmorgen helemaal niet meer langs, maar ik heb er een goed gevoel over. Drie keer is toch immers scheepsrecht ?

Als we aankomen, lijkt Erik toch gelijk te krijgen, de deur zit hermetisch gesloten. Niet voor één gat te vangen, loop ik naar het bord naast de deur en daar staat zowaar een telefoonnummer op voor informatie. Ik loop terug naar de auto om een telefoon te halen, ga weer naar de deur en toets het nummer in. Als ik verbinding wil maken, hoor ik voetstappen achter me. Een bekend gezicht, deze dame hebben we twee dagen terug (bij onze eerste poging) voor onze neus weg zich lopen (en rijden) bij het museum. Ze loopt richting de deur, zou het dan toch ? Ik ga naar haar toe en vraag of ze van het museum is. Een bezweet gezicht kijkt me puffend aan, ja, ze is van het museum en gaat het nu openen. (Het is kwart over 12!)

Ik loop lachend terug naar de auto waar Erik verbaast zit toe te kijken. Het museum is open, we kunnen naar binnen. We kopen een kaartje bij de dame en vragen naar de openingstijden en vertellen haar dat we al twee maal voor een gesloten deur stonden. Zuchtend kijkt ze ons aan, haar zwarte slierterige haar geplakt tegen haar bezwete voorhoofd. Ze heeft drie banen, ze moet hier zijn, op kantoor en ergens in Chora (allemaal wat met het museum te maken heeft blijkbaar), maar ja, ze kan zich niet in drieën delen, dus moet keuzes maken. Ze vindt het zelf ook een hele vervelende situatie, maar ja, geldgebrek bij het ministerie … Ze heeft een flesje Fanta meegenomen, maar geen flesopener, de volgende frustratie dient zich aan.

Ze herpakt zich snel en zegt ons rond te leiden, omdat alle uitleg naast de fresco’s en iconen in het Grieks staat. Een VIP behandeling ! De ruimte is niet erg groot, maar er hangen ware pareltjes. Een groot aantal (delen van) fresco’s uit kerken van Kythera. In totaal telt Kythera maar liefst 300 kerkjes! Het is allemaal familiebezit en hoe rijker de familie vroeger, hoe mooier de fresco’s waren. Soms werden er zelfs kunstenaars uit Italië gehaald om hun kerkje te verfraaien met fresco’s. (Om een mooie fresco heden ten dage te redden, zijn ze soms wel drie jaar bezig! Monnikenwerk dus.)

Het leuke is dat we de meeste kerkjes, waar hier fresco’s van hangen, wel herkennen. Ze vindt het leuk dat we echt belangstelling hebben en vertelt rustig verder. Soms even happend naar adem, want het vervullen van drie banen gaat je natuurlijk niet in je koude kleren zitten.

Naast fresco’s, ligt er ook een deel van de oude mozaïekvloer (uit de 6e eeuw!) en een aantal prachtige iconen. Eentje is een waar pronkstukje van een beeltenis van Maria, uit een huis ‘gered’ en schoongemaakt. Het werd gebruikt als snijplank voor vlees …

Na de rondleiding is nog steeds het flesje Fanta niet open. De opener is er niet en het mesje waar ze mee bezig is, is levensgevaarlijk. Uiteindelijk schiet Erik te hulp en krijgt het flesje met het mes open. Ze merkt op dat het SOMS toch wel handig is om een man in de buurt te hebben … tja …

We zijn blij dit gezien te hebben, bijna alle kerkjes op Kythera zijn gesloten en volgens mevrouw is de sleutel vaak wel ergens in de buurt, maar die moeite hebben we niet genomen. Hier hebben we in ieder geval een paar mooie kunstwerkjes gezien die gered zijn uit sommige op in storten staande kerkjes.

Wat trouwens ook nog leuk was om te zien (en dan houden we op met onze fresco-mania), is dat er hier ook een fresco hing, waarvan de gezichten eruit gehaald waren. ‘Turken’ dachten we natuurlijk meteen, maar nee hoor, de Turken hebben hier geen kans gezien om fresco’s in iconen te vernielen, omdat de Russen er waren (vraag me even niet waar die dan weer vandaan kwamen …) en die zijn zelf ook erg gelovig en stonden dus de vernielingen niet toe. Maar goed, de gezichten missen toch. Dit had te maken met strenggelovigen die stukjes van de gezichten afpeuterden, omdat deze een geneeskrachtige werking zouden hebben. Zo zie je maar, is het niet de vijand die een fresco verziekt, zijn het de gelovigen zelf wel.

Daarna rijden we richting Pitsinades om even een kijkje te nemen bij het guesthouse van Albert en Anita. We willen zeer waarschijnlijk nog wel eens terug en dan zou dit wel een goede optie zijn, ligt prachtig en zag er van een afstand mooi uit. En inderdaad, het ziet er werkelijk super uit. Als we teruggaan, is het vast hier naar toe (www.eengriekseiland.nl).
En daarna door naar Diakofti om Andreas te betalen, hier vertrekt ook de ferry vandaan, dus het ligt mooi op de route. En voor we het beseffen, rijden we de veerboot op. Het is voorbij, ons Kythera-avontuur zit erop. Maar wat een pareltje, prachteiland!

eriwil Positie 9068 (0 p.) Lid sinds 02-07-2011 Foto's en tips: 0 Blogs: 16 Fans: 0

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
Helaas, ons bezoek aan Kythera zit erop ...
blogfoto nr. 2
De veerboot in Neapolis
blogfoto nr. 3
Veel bijenkasten op Kythera, het beroemd om zijn (dure) honing !
blogfoto nr. 4
Ja, dit is echt een foto van ergens op Kythera, na WOII is zo'n 60 % van het eiland geemigreerd naar Australie ... veel familie daar dus ...
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Rondje Kythera (weer al ?, ja nog een keer !!)
4 0
Gepost op 03 juli
Griekenland Kythira
Mylopotamos !!
3 0
Gepost op 03 juli
Griekenland Kythira
Chora
4 0
Gepost op 03 juli
Griekenland Kythira

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.