Frankrijk reisblogs

GGMAF Met Ela, Lucca en Lizza op reis

Rhodaxx was er (tot 24 apr 2012) Gepost op 24 apr 1213 reacties

Elk jaar gaan we met de honden op reis en huren we een vakantiehuis in Frankrijk. Dit is onze hondenreis. We komen de dagen door met lange wandelingen, spelletjes op het strand en veel geknuffel.
Met honden reizen heeft z'n beperkingen, ze mogen niet overal binnen, ze moeten regelmatig uit en je kan ze niet in de auto laten als het warm is.
Maar het reizen met honden heeft ook mooie en grappige momenten.

Onze allerliefste Ela was een gracieuze hond. Ze heeft voor prachtige nakomelingen gezorgd. Uit haar laatste nest hebben we een dochter van haar gehouden, Lucca, ze is nu acht jaar oud. Ela is drie jaar geleden op twaalf jarige leeftijd overleden. De laatste drie jaar van haar leven was ze blind door suikerziekte, ze kreeg elke dag een insuline spuitje. Ze had een hele gelukkige oude dag waarin ze veel liefde van ons kreeg en ons veel liefde gaf. Ondanks haar blindheid wist ze feilloos de weg in huis en tuin en bleef ze de alfahond over haar dochter Lucca en later over haar kleindochter Lizza. Ela ging gewoon mee op reis, ze moest buiten wel aan de lijn lopen maar ze vond altijd snel haar weg in een nieuw vakantiehuis. Ik mis haar nog steeds, ze ligt begraven in onze tuin waar ik haar elke dag groet.

Voor een bezoek aan een dorp of stadje in Frankrijk moeten we tijd uittrekken. Zo liepen we een keer met Ela en Lucca op de boulevard in Cannes en werden we aangesproken door een stel van middelbare leeftijd
"Ils sont beaux, is het familie?"
Ja dit is moeder en dochter.
" oh lala mamma et bebe, magnifique! Wat een mooie Pyreneese berghonden!"
Nee het zijn Berghonden van de Maremmen, dat is de Italiaanse versie.
" Mais non, ne pas possible!!! Het zijn Pyreneese, PUNT!
Het is niet bij deze ene keer gebleven dat we dit staaltje chauvinisme van de Fransen hebben meegemaakt.

De liefde voor de hond gaat ver bij de Fransen. Als we op een terrasje gaan zitten, dan hebben zij eerder een bak water dan wij ons drankje en sommige diensters hebben zoveel oog voor de honden dat ze vergeten dat wij de betalende klanten zijn.
Vorig jaar zaten we op een terras in St. Malo en maakte een man een hele serie foto's van ze, een Franse RR die een scheve schaats rijdt?

Dat ze niet alleen bij mensen in de smaak vallen bewees een verliefde Jack Russel op het strand in Normandie. Hij sprong 20 keer omhoog en kreeg het uiteindelijk voor elkaar om op 65 cm hoogte te landen op de rug van Ela. De liefde was niet wederzijds en hij werd er onder luid gegrom snel weer afgegooid. Lucca is een keer zo in de smaak gevallen bij een zwarte Labrador dat hij haar het hele eiland waar we op een dag waren heeft gevolgd. Tot overmaat van ramp sprong de hond vlak voordat we weer naar het vasteland vertrokken aan boord van de boot, er was geen land mee te bezeilen.

Een bezoek aan een markt is een prima plek om een jonge hond te socialiseren. Het is wel handig om ze aan de lijn te houden, want levende konijnen en dode in de vorm van worsten zijn erg interessant. Maar Lizza had zich prima gedragen. We liepen met drie honden, tassen vol verse knoflook en kaasjes terug naar de auto en voor ons liep een vrouw met een boodschappentas te zwieren waar een stokbrood uitstak. Dat brood kwam en ging op en neer vlak voor de neus van Lizza. Opeens dacht ze dat dit spelletje voor haar bedoeld was en nam ze een snelle hap uit het brood.

Jarenlang kwamen we bij vrienden in de Ardeche. Ook zij hadden een Maremma. Ze woonden hoog in de bergen op een hele afgelegen plek. De honden liepen er vrij rond en hadden alle ruimte van de wereld. Die ruimte pakten ze en ze gingen regelmatig samen op pad. We zagen vanuit het keukenraam ver in de bergen drie witte vlekken met zwaaiende staarten en na een paar uur kwamen ze terug, een mooier leven kan je volgens mij als hond niet hebben. Als wij niet te lui waren om achter ons boek bij de open haard vandaan te komen dan gingen we ook de bergen in en maakten we met z'n allen een wandeling. Zo kwamen we een keer moe maar voldaan thuis en liet Lucca zich van een niet al te nette kant zien. Ze deed direct na de wandeling haar groot toilet in de grande salon van het huis, daar had ze tijdens de wandeling geen tijd voor gehad.

Rhodaxx Positie 73 (41959 p.) Lid sinds 16-09-2010 Foto's en tips: 2786 Blogs: 16 Fans: 38

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
Ela en haar kleindochter Lizza. Ela is de enige hond die ooit op de bank in de serre mocht omdat ze ziek was en er zo van genoot daar te liggen. Lucca en Lizza hebben het nooit gewaagd op die bank te klimmen.
blogfoto nr. 2
Lucca in de duinen.
blogfoto nr. 3
De honden in de Ardeche. Een scan van een analoge foto waar een fotorolletje twee keer gebruikt is, foutje dat leuk uitpakte.
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

reis (ver)bouwen
1 36
Gepost op 14 februari
Nepal
bijzondere ontmoetingen
3 19
Gepost op 17 augustus
Tsjechië Praag
een triest telefoontje
2 32
Gepost op 17 september
Sri Lanka

Reacties bij deze blog

edwinaverdingh

Door: edwinaverdingh • Geplaatst op

ik heb deze blog gemist, maar vind hem zo herkenbaar!!! dat zijn schitterende honden!!! Prachtig!!!!

Wanderlust

Door: Wanderlust • Geplaatst op

Wat een mooi, liefdevol beschreven verhaal! En iedereen zegt het al: prachtig zijn ze!! Je beleeft wel wat met zo'n stel :)

schenkel

Door: schenkel • Geplaatst op

Wat een mooi verhaal en wat zien ze er lief uit!!!! foto 4 vind ik helemaal geweldig!!!!

adelheid

Door: adelheid • Geplaatst op

Wat een warm verhaal! Dit zijn nou de soort honden waar ik sinds mijn kindertijd verliefd op ben, grote witte honden. Het mogen Pyrineers zijn, Maremmers of Poolse Tatrahonden. Helaas is het niet te combineren met al het reizen wat ik doe. Manlief heeft laten weten dat hij 's zomers, als ik 4-5 maanden van huis ben, niet van plan is om voor 6 uur 'sochtends honden uit te laten. Wellicht lukt het in de pensioentijd nog.
De foto van de 2 in de boot is top! Op de derde foto lijkt de achterste hond naar de hemel geroepen te worden door een vage hand...Ela neem ik aan.

doppie

Door: doppie • Geplaatst op

Mooi verhaal,
over mooie honden.

En laten we niet vergeten dat de foto's meetellen in de jurering, nummer 4 gaat wat mij betreft scoren.

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.