Hoi An reisblogs

Opweg van Nha Trang naar Hoi An

mousta is er nu(tot 14 sep 2009) Gepost op 29 aug 094 reacties

Hallo mensen, daar ben ik weer met een stukje over busreizen in Vietnam.
Nou zult u denken, niet interessant, niet leuk.
Dan heeft u helemaal gelijk, maar niet leuk is zwakjes uitgedrukt, een ramp was het.
Wij hadden, omdat het ruim 400 km is van Nha Trang tot Hoi An, een slaapbus gereserveerd.
Hoe ziet er dat uit zult u denken, nou er gaan ongeveer 50 bedden in een grote bus in 2 lagen, waarvan ieder bed in principe(let wel in principe) genoeg is om 1 persoon comfortabel te vervoeren.
Opgehaald bij ons hotel, kregen wij onze geluksnummers cq bednummers toegewezen, mijn vrouw had 6B en ik 6C, dat nummer word nooit meer mijn staatslot.
Mijn stoel zat boven het toilet en was daarom naar boven verplaatst zodat ik liggend boven mijn hoofd maar 20 cm ruimte had en niet rechtop kon zitten, ik voelde me net een kadetje.
Aangezien er ook een nooddeur daar zit, was die ook van mijn plaats afgehaald, tel daar bij op dat de plaatsen berekend zijn op kleine Vietnamezen of liliputters, dan begrijpt u wel dat ik er de eerste paar komende maanden vreemd bijloop.
Afijn, wij denken samen, niet zeuren, verstand op nul, zal wel goed komen, maar na een paar uur moeten Sjannie en ik hoognodig naar het toilet, maar dat zit op slot. Dus wij naar de chauffeur, die de sleutel niet wil geven, maar na veel aandringen wel wil stoppen tegen een berghelling.
Na kwaad geroepen te hebben tegen deze nurk dat mijn vrouw geen klipgeit is en niet in het gras gaat plassen, stampt hij op het gas en rijdt door.
Na 4 uur rijden is mijn liefje zo razend dat ze dreigt op de chauffeur te urineren als hij niet stopt, hij kiest eieren voor zijn geld en geeft de sleutel, waarna de halve bus zijn mooie toilet onderspettert, wat mij onmatig blijmaakte.
Even later is er een ongeluk op de weg, brommer tegen auto en is er een zwaargewonde, de chauffeur wil door rijden maar dat wordt verhindert door een passagier die de chauffeur dwingt om de man naar een hospitaal te brengen, Na 5 uur eindelijk een pauze van een klein half uurtje, daarna weer 5 uur rijden, weer een kwartiertje pauze, die ik nodig had om de bus uit en weer in te klimmen.
Na 11 en een half uur onderweg geweest te zijn heb ik huilend van geluk afscheid genomen van deze kanjers, die mijn reis zo memorabel hebben gemaakt.

Sjannie en Gerard

mousta Positie 26719 (0 p.) Lid sinds 07-07-2009 Foto's en tips: 224 Blogs: 24 Fans: 0

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
Geniale oplossing om toch m'n benen te strekken
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Duiken op Bali
0 0
Gepost op 14 februari
Indonesië Bali
oplichting op Bali
0 5
Gepost op 14 februari
Indonesië Bali
Crematie op Bali
4 5
Gepost op 12 februari
Indonesië Bali

Reacties bij deze blog

mulderlis

Door: mulderlis • Geplaatst op

Wat een verhaal zeg! Vermakelijk om te lezen, sorry... Hoi An is super leuk en relaxed, dus kunnen jullie lekker bijkomen

pkoelewijn

Door: pkoelewijn • Geplaatst op

Ja, reizen blijft AFZIEN

jeannette

Door: jeannette • Geplaatst op

hahahaha

ciske

Door: ciske • Geplaatst op

Wat een komisch verhaal , ik kan het met zo voorstellen maar het is wel leuk als dit iemand anders overkomt , wat Els zegt wat is er nou leuker dan leedvermaak. Dit zijn wel de dingen waar je als je straks vehalen op gaat halen het meeste om moet lachen. Leuke foto trouwens geniaal bedacht. Geniet van Hoi An en we kijken uit naar je volgende blog.
Groetjes Gert.

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.