Tibet is in 1949 ingelijfd door China en dus al meer dan 60 jaar een provincie van The People’s Republic. 6 jaar geleden had ik het land bezocht en zoveel mooie herinneringen dat ik er graag nog eens terug wilde komen. Ook natuurlijk veel gelezen over de geschiedenis, cultuur en de Dalai Lama’s. Dit mooie Tibet wilde ik graag nog eens terugzien, maar ik kwam nu in een bezet en onderdrukt land. Ik merkte dat de Tibetanen het gelaten over zich heen laten komen en proberen gewoon door te gaan met hun normale leven. Ze hebben geen andere keus, sinds 2008, met de herinneringen van de opstanden en onderdrukking nog vers in het geheugen. Het hele land zit vol met Chinezen, in de steden rijzen de politieposten en kazernes als paddenstoelen uit de grond. Lhasa lijkt nu meer op een belegerde stad in bezet gebied; op iedere straathoek staan minstens 6, tot wel 12 zwaarbewapende soldaten. In de straatjes van de kora iedere 100 meter een leger- en politiepost. Op de daken staan overal soldaten met geweren en verrekijkers. Je mag ze niet fotograferen, nou soms is het niet mogelijk om een stukje straat zonder politie-agenten en militairen te vinden, dus erg uitkijken met fotograferen. Overal in het land kom je checkpoints tegen waar alles, paspoorten, permits en stempels, uitgebreid gecontroleerd worden, alvorens je verder mag rijden. En ga vooral niet in discussie als er iets niet klopt, beter is het om vooral erg onderdanig te doen, een beetje te slijmen of een steekpenning bij de hand te hebben. Als je daarna je goedkeuring krijgt springen ze in de houding en roepen “welcome in China”.
In de verre uithoeken van het land in de nabijheid van de landsgrenzen is de militie nog veel sterker vertegenwoordigd. Alle Tibetaanse dorpen van weleer veranderen in rap tempo in moderne Chinese steden, waar de grote reclameborden voor China Telecom, China Mobile en China Post je tegemoet schreeuwen. De oorspronkelijke Tibetaanse dorpen zijn nu “achterbuurtwijken” in die steden, met soms een groot bord langs de weg met de verwijzing “authentieke Tibetaanse woning”, en op alle huisjes een Chinese vlag. Net een Openlucht museum. Op straat roepen de kinderen al “ni hao” tegen ons, terwijl wij eigenlijk alleen maar “tashi delek” willen horen.
Kora is de heilige rondgang, een wandeling voor de Boeddhistische pelgrims rond de voor hun heilige gebouwen of plaatsen. De kora in Ganden is een prachtige wandeling met fenomenale uitzichten, maar niets is meer zoals het was, nu zie je militaire posten, kazerne, politiebureau en camera’s langs het hele pad, het hotel is gesloten en het toerisme wordt teruggedrongen. En dan gaan ze exerceren op de berg onder luid geschreeuw zodat het in de verre omtrek te horen is. Voor het Potala Paleis begint om half negen ‘s avonds luide Chinese muziek uit de speakers te knallen en start er een enorme waterfonteinen en licht show. Hier wordt dus het allerheiligste voor de Boeddhisten door een Chinese kermis verkracht. Tempels, kloosters en andere heiligheden worden vooral respectloos behandeld en voor de Chinezen in toeristische trekpleisters veranderd.
De kora om de Mount Kailash, de heiligste berg voor alle Tibetanen, Boeddhisten, Hindoe’s en andere religies is een 52 kilometer pad wat in 3 dagen gelopen wordt, er zijn enkele guesthouses en kloosters waar je kunt overnachten. Er worden in rap tempo wegen aangelegd, al tot het eerste overnachtingspunt, en het laatste stuk zijn al helemaal berijdbaar. Zeer binnenkort kunnen de Chinese toeristen de kora vanuit de bus doen.
Als “Westerse toerist” wordt je nog extra in je vrijheden beperkt, alles is gecensureerd of verboden, overal heb je permits en (tegen betaling) extra stempels voor nodig. Bij Darchen, een dorp aan de voet van de Mt. Kailash mochten we absoluut niet omhoog lopen voor een beter uitzicht, omdat daar 2 kloosters lagen. Een heus ontmoedigingsbeleid wat wel werkt, want hou je je niet aan hun regels, riskeer je erg veel problemen, vooral voor je gids, die in de gevangenis kan belanden. In Gertse waren we net ingecheckt in een guesthouse en gingen we een boodschap doen, in de tussentijd is er al politie langs geweest om te zeggen dat we niet in de stad mogen rondhangen en fotograferen. Als we terugkomen is er weer politie geweest om te zeggen dat we het terrein niet meer af mogen, en in het vervolg moeten zij beslissen waar we overnachten. Ze hebben alle kamers geïnspecteerd en gelukkig mochten we alsnog hier blijven. We mogen nog gezamelijk, onder begeleiding, gaan eten. Terwijl we eten rijdt de politie vele malen voorbij. Dan maar teruglopen naar onze “gevangenis” en gaan slapen.
Het Everest Base Camp van weleer, waar je speciale tasjes kreeg om je afval mee te nemen, en waar je alleen lopend of met paard en wagen kon komen om het milieu te sparen, bestaat niet meer. Nu is er een nieuw groot tentenkamp halverwege Rongbuk en de oude locatie neergezet, wat vol staat met auto’s (want nu mag iedereen er met z’n auto heenrijden) en souvenirkraampjes. Dan rijden er pendelbusjes naar de heuvel bij de oude locatie, waar je na weer een strenge controle bij een zwaar bewapende militaire politiepost alleen nog naar een kleine kermis boven mag lopen om foto’s te maken van de berg, en dezelfde weg weer terug.
Maar het prachtige landschap is er natuurlijk nog steeds.... Helaas wordt het nu overal ontsierd door palen en draden, en ze hebben geen stukje overgeslagen! Het hele land is nu voorzien van electriciteits- en telefoondraden, ja dat is natuurlijk wel vooruitgang, maar voor mij veel werk om in de vele fraaie landschapsfoto’s de palen en draden te retoucheren.
China is bezig Tibet en de Tibetanen stelselmatig te laten verdwijnen; Tibetanen krijgen alleen werk aangeboden als ze een huwelijk aangaan met een Chinees. Zo heb je straks gewoon één volk. En is Tibet gewoon een provincie van China, voor en door Chinezen.
10 dagen Tibet & Everest Expeditie
|
|
 |
Op het vliegveld van Lhasa begint deze avontuurlijke expeditie. Na vier nachten Lhasa reis je per landcruiser (of bus) naar Kathmandu via het Tibetaanse Basecamp van de Mount Everest. Zo combineer je alle hoogtepunten van Tibet. Bekijk aanbiedingen |
| Vanaf € 925 |
|
_______________________________________
8 dagen Tibet Overland per prive-vervoer
|
|
.gif){kind=small} |
Bij deze tocht reis je per eigen landcruiser van Kathmandu naar Lhasa en heb je alle vrijheid om je eigen dagschema te bepalen. Bekijk aanbiedingen |
| Vanaf € 1129 |
|
_______________________________________
16 dagen Centraal Tibet en Samye trekking
|
|
 |
Bij deze tocht bezoek je alle hoogtepunten van Centraal Tibet en maak je daarnaast een zeer bijzondere trekking van Ganden naar het klooster van Samye. Bij de reis over het hoogland maak je gebruik van je eigen privé vervoer, waarbij je alle vrijheid hebt.Bekijk aanbiedingen |
| Vanaf € 1995 |
|
_______________________________________
de Himalaya Express: per trein naar Tibet
|
|
 |
Vanuit verschillende stations door heel China vertrek je, twee dagen lang, met de trein naar Tibet met adembenemende uitzichten, uitgestrekte grasvelden, blauwe meren, indrukwekkende kloosters, biddende monniken en interessante minderheden.Bekijk aanbiedingen |
| Vanaf € 229 |
|
_______________________________________
Telkens twee maanden wachten tot de nieuwe Columbus op de mat valt, is natuurlijk erg lang. Meld je daarom aan voor het wekelijkse e-‐mail reismagazine. Ontvang al het reisnieuws, reistips, reisverslagen voor al je vakanties en reizen, met de kwaliteit die je van Columbus gewend bent.
RSS
Door: Fietser • Geplaatst op 02 jan
een triest verhaal. Ik wilde ooit nog eens terug, maar als ik dit leest dan hoeft het niet meer. Kan beter mijn warme herinneringen aan Tibet koesteren. Groet, Jan Willem
Door: GrietBuis • Geplaatst op 21 okt
Wat vreselijk om Tibet zo weer terug te zien! Ik koester mijn herinneringen 2007 nog steeds, wel was er toen al een begin van wat jij hier omschrijft in Lhasa gaande. Heel jammer dat dit kan en mag gebeuren!!
Door: Tibet Support Groep Nederland • Geplaatst op 20 okt
We willen je artikel overnemen op onze website. Stuur ons svp even een mail via info@tibet.nu
dank je wel
Door: Hans • Geplaatst op 19 okt
Volkomen herkenbaar. Helaas zal ik Tibet nooit meer bezoeken.
Maar er is toch nog hoop. Als je niet naar het centrale Tibet (TAR = Tibetaanse Autonome Regio) gaat maar alleen naar oost Tibet (het oude Amdo en Kham) dat nu officieel in een paar Chinese provincies ligt dan kan je nog authentieke stukken Tibet zien. Daar zijn nog kloosters die volop bemand zijn en gewoon zich zelf kunnen zijn. Maar dan zal je een gespecialiseerde touroperator aan het werk moeten zetten want zo'n maatreis organiseer je niet even zelf (permits, onderkomen logistiek etc).
Dan ga je dus niet naar de bekende plaatsen en steden, niet naar Lhasa, niet naar Kailash, niet naar base-camp Everest. Voor veel (potentiele) Tibetgangers is dat natuurlijk niet acceptabel. Die willen die hoogtepunten per se zien. Maar voor wie dat alles in het verleden al gezien heeft en toch weer naar Tibet wil is er dus nog hoop.
Door: Colombo • Geplaatst op 16 okt
Ook heel herkenbaar en jammer dat het 3 jaar na de rellen nog steeds in zo'n rap tempo doorgaat met de Chinese onderdrukking. Ik had de nog wat naïeve hoop dat het door 1 okt en de rellen van het jaar daarvoor kwam. Maar nee, denk dat ik Tibet in mijn mooie herinneringen moet gaan laten om niet nog zo'n schok van "7 years between Tibet" te ervaren....En wat zonde dat ze zelfs bij Kailash wegen aan het bouwen zijn! Hoe dan ook dank voor je verhaal, pijnlijk goed beschreven!
Door: corriedewinter • Geplaatst op 15 okt
Wat een ongelooflijk triest verhaal. Goed dat je erover schrijft. Ook wij wilden ooit eens naar Tibet..
Door: dianethone • Geplaatst op 14 okt
Pure horror als ik het zo lees !! Heel erg!
Door: schenkel • Geplaatst op 14 okt
Ik krijg het er koud van zoals jij het beschrijft.Wij vonden het oude gedeelte nog wel authenthiek buiten de militairen om natuurlijk want die zijn overal!!!!!.Het is een geweldig mooi land maar als je daar nu nog heen wilt moet je supersnel gaan!!
Door: Lione Kolsteren • Geplaatst op 14 okt
Al jaren wilde ik nog ‘ooit eens naar Tibet’. En dan wel naar het echte Tibet, zoals ik dat me voorstelde. Ik begrijp inmiddels dat het eigenlijk al te laat is. Het is ontluisterend te lezen (en jij beschrijft dat heel goed en met gedetailleerde voorbeelden) hoe dit land en zijn volk langzaam maar zeker van de kaart verdwijnt. De Chinese kermis bij de Potala, walgelijk, de Chinezen verpesten al zo veel in hun eigen land en nu ook in Tibet ten koste van het ‘toerisme’. Je opent mij in ieder geval de ogen wel met dit verhaal. Zelfs de prachtgie pure landschappen worden niet ‘gespaard’. Ik word hier wel droevig van. Goed verhaal!
Door: awesomemore • Geplaatst op 14 okt
wat een vreselijk verhaal!!!!!!
Door: jeannette • Geplaatst op 14 okt
ja triest is dit en wat betreft de telefoonpalen en electriciteit draden heb ik me ook ge-ergerd in bv Oman. Lang leve de vooruit?gang