Tibet Artikelen & Blogs

Reisnieuws

Hemelse begrafenis Tibet

Gepubliceerd: 01 feb 2010
9

Hier in het westen vinden we het de normaalste zaak om onze dierbaren na overlijden in een kist te leggen en onder de grond te begraven. Dat is echter niet overal de gewoonte.

Soms door gebrek aan geld, soms door geloofsovertuiging, worden lichamen ritueel verbrand, in de buitenlucht gelaten om te vergaan, of, zoals in Tibet, aan de gieren gevoerd.

Hemelse begrafenis

Drigung Till in Centraal- Tibet wordt door de bevolking gezien als één van de belangrijkste en meest geëerde plaatsen voor een zogenaamde Jhator: een hemelse begrafenis. De Tibetanen geloven dat het bewustzijn van de overledene in de buitenlucht overgedragen kan worden.

Praktisch

De hemelse begrafenis heeft echter ook een praktische reden: in het gebied is de rotsachtige grond vaak bevroren, waardoor graven vrijwel onmogelijk is en door het gebrek aan bomen ontbreekt het hout voor brandstapels of kisten.

Boodschappers

De gevleugelde medebewoners van het landschap bieden hier een helpende hand. Tibetanen kennen geen angst voor de gieren: hier zijn de vogels geen lijkenpikkers, maar de boodschappers van de goden. Tibetanen geloven dat gieren Dakinis - hemeldansers - zijn; ze worden beschouwd als engelen die de ziel naar de hemel zullen brengen.

Culturele verschillen

Het fotograferen van dit ritueel mag doorgaans niet en is dan ook zeer zeldzaam. Hoewel Columbus het belangrijk vindt om culturele verschillen onder de aandacht te brengen en de achtergrond van dit ritueel willen belichten, willen we wel waarschuwen dat de hieropvolgende foto's vrij expliciet zijn.

LET OP: De volgende beelden kunnen als schokkend worden ervaren.






volgende (2) >>


deel dit artikel met je vrienden:
Meer Tibet artikelen
Reisnieuws
Bizar. Deze 7 landen bestaan niet écht...

24 feb 2017, Buiten de gebaande paden treden? Met deze zeven landen die niet officieel worden erkend gaat dat zeker lukken!

0
Reisnieuws
Door: Tom Aussems
Stap in de auto en ga! 3x Avontuurlijkste autoreizen

24 jan 2017, Amazon Adventures zet avontuurlijke autoreizen uit aan of náár de andere kant van de wereld. Nieuw is de Transasia Classic, van Amsterdam naar China en terug! Om je een idee te geven… Dit staat er op de planning.

1
Bizar
Door: Tom Aussems
De meest krankzinnige vliegvelden ter wereld

02 nov 2015, De meeste vliegvelden zijn niet veel meer dan verplichte haltes tussen jou en een aanlokkelijke eindbestemming. De meesten inderdaad...

0

Reacties van bezoekers Reageer

MJ1972

Door: MJ1972 • Geplaatst op

Net als Joke heb ik in Langmusi een sky burial meegemaakt -- althans, de resultaten daarvan. Ik geloof dat westerlingen destijds (1995) nog niet zo gewenst waren bij dit soort ceremonieën. Wel heb ik een dag later met toestemming van de abt van het klooster door het veld gelopen waar de overblijfselen van de overledene lagen. De meeste botten waren helemaal kaal gegeten, maar op de schedel zaten nog wat spieren, en er lag ook nog een hand die helemaal intact was. Het was heel luguber (maar ook fascinerend) om die hand daar te zien liggen. Ik ben er zeker vijf keer omheen gelopen omdat ik er om de een of andere reden geen afscheid van kon nemen.

Een reisgenoot vertelde me de volgende dag dat hij in Tibet het voederen van de gieren had bijgewoond. Het hakken van het lichaam had hij niet mogen bijwonen (dat was destijds echt aan de Tibetanen voorbehouden), maar hij had wel de gieren mogen zien eten. Hij beschreef eenzelfde ceremonie als Joke, waarbij de familie van de overledene de gieren roept. Hij vond het een fascinerende belevenis, en had niet de indruk dat hij als indringer werd beschouwd. Zijn indruk was dat het voor de familie een heel alledaagse gebeurtenis was, niet iets waar ze erg van onder de indruk waren of wat emotionele waarde had. Wat dat betreft mag je een sky burial dus gewoon niet vergelijken met een westerse begrafenis. Het is iets heel anders.

Mireille

Door: Mireille • Geplaatst op

Ik ben het niet met Jan eens. Jan oordeelt vanuit zijn cultuur en geloof. Dat is overal heel anders, ook hoe er met de dood omgegaan wordt. Zelfs hier in Nederland, vinden sommige mensen het lichaam puur een omhulsel, de ziel is met het sterven al weg. Zo is het respect naar de overledenen ook per cultuur anders - het respect is dan voor die ziel. Zelfs hier in Nederland worden uitgebreide fotoreportages gemaakt van uitvaartdiensten. Wanneer iemand wordt uitgenodigd om er bij te zijn is die welkom, soms wordt het als een eer ervaren, net zoals bij geboortes, huwelijken of andere rituelen. Een uitvaart is ook een ritueel - iemand gaat naar een volgend leven als je daar in gelooft. Als je met respect kijkt, vraagt en oprechte intresse toont + met toestemming fotos neemt is dat niet erg. Beleef het met waardigheid. Laat die vooroordelen thuis het is juist heel bijzonder wanneer iemand uitgenodigd woord voor een ritueel. Als ze je niet willen - vragen ze je niet of sturen ze je weg. Ik vind het heel bijzonder (wel luguber naar mijn norm) dat via Columbus ik zoiets unieks te zien krijg.

Estherp

Door: Estherp • Geplaatst op

Ook ik heb een sky burial bijgewoond, bij Litang op de Tibetaanse hoogvlakte in ZW China. Ik had er zelf enorm gemengde gevoelens bij om er naar toe te gaan, maar ook mij werd verzekerd dat er toestemming was van de familie en dat niemand er een probleem mee had dat er een paar toeristen bij waren - en omdat het en 'once in a lifetime'-ding was, ben ik uiteindelijk toch meegegaan. In het begin heb ik vanuit de verte toegekeken; ik vond het erg luguber allemaal (hoewel ik de gedachte erachter, the circle of life, wel mooi vind). Uiteindelijk ben ik wel gaan fotograferen, maar ik heb alleen maar foto's gemaakt van de prachtige gieren; ik had beslist geen behoefte om de overledene te fotograferen en was zelfs blij dat ik door het foto's maken zelf afgeleid werd van het ritueel. Een andere toerist stond wel van vlakbij foto's te maken van het lichaam - ik had niet het idee dat de Tibetaanse aanwezigen zich er van stoorden, maar ik vond het zelf wel erg bizar en niet heel respectvol (en vroeg me af wat je in vredesnaam moet met een serie foto's van een aan stukken gesneden lichaam?!)

suuz393

Door: suuz393 • Geplaatst op

Tijdens onze sky burial werd de overledene achteruit de kofferbak van een klein autootje gehaald, gehuld in een plastic zak. Geen kist, zoals wij verwachtten. Ook werd er tijdens de sky burial niet echt zachtzinnig met het lichaam omgegaan (misschien ook niet echt nodig als het binnen een paar minuten is opgegeten). Wat ik wil zeggen, is dat deze Tibetanen respect hebben voor de ziel van een mens (die na de dood meteen 'verder' gaat naar t volgende lichaam) en het overgebleven lichaam is niet meer dan een verpakking. Zo is het ons uitgelegd tijdens de Sky Burial.

Al met al een van de meest bizarre, fascinerende en meest speciale ervaringen ooit! Als je de kans krijgt het mee te maken zou ik het aangrijpen. Dit gebeurt altijd op uitnodiging; als je wordt uitgenodigd, hoef je niet bang te zijn dat je wordt gezien als 'funeral crasher'.

suuz393

Door: suuz393 • Geplaatst op

Ik heb de sky burial een paar maanden geleden gezien in China, even buiten Tibet. Ik ben het in die zin niet eens met wat er in het artikel wordt vermeld, dat toeristen normaliter niet worden uitgenodigd voor een dergelijk begrafenis. De familie van de overledene lieten via de tolk weten ontzettend vereerd te zijn met ons 'bezoek'. Ik kan me natuurlijk wel voorstellen dat dit per familie anders is, maar wij werden gastvrij ontvangen. Onze camera's lieten wij in eerste instantie natuurlijk in onze tas, totdat iedereen (zelfs de kinderen van de overledene) erop stonden dat we onze camera's tevoorschijn haalden en dichterbij gingen staan om foto's te nemen.
Dit, en meer dingen die we daar gezien hebben, wijst erop dat een skyburial voor de Tibetanen geen verdrietige gebeurtenis is, waarbij er emotioneel afscheid wordt genomen van de overledene. Op het moment van de eigenlijk sky burial is het afscheid al genomen (eerder in de tempel/monastry).
Jan, ik denk dat de Parsi's er hele andere gebruiken op na houden dan de boeddhisten in Tibet. Mijn ervaring is namelijk dat er van 'respect' voor de overledene niet zoveel te merken is. Dit klinkt misschien cru, maar zo hebben wij het ervaren.
(zie 2e comment)

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.