Oostkust Thailand reisblogs

Posters Plakken.

doppie was er (tot 18 jan 2006) Gepost op 01 nov 107 reacties

De wereld om ons heen wordt gephotoshopt, nee ik bedoel niet al die glamourbladen die vinden dat perfecte vrouwen niet perfect genoeg zijn.
Ik bedoel de echte wereld om ons heen, de kleuren veranderen elke seconde, het harde groen van de treincoupé verandert in een soort pastel.
Het blauwe plafond neigt nu naar turquoise, maar niet het heldere felle turquoise van een gletsjermeer, eerder de kleur van een jaren 50 keukenkastje.
De ondergaande zon brengt ons in verwarring door zo te spelen met de regenboog.
Door de open ramen van de 3e klasse zien we buiten de lucht veranderen in een hard paars met daarvoor de donkere silhouetten van palmbomen weerspiegeld in de rijstvelden.
Tint, Intensiteit en Verzadiging worden gemengd in verhoudingen die een foto onrealistisch zouden doen lijken.

Ik voel me ondergedompeld in de tropen, dit is de ultieme multimedia ervaring, alles komt bij elkaar tot een totaal wat veel meer is dan de som der delen.
De zachtjes wiegende trein, de wapperende gordijnen in de zwoele wind, het gekrakeel van de insecten bovenop de zachte stemmen van de Thai om ons heen.
Ik kijk Carina aan die naast me zit op het hardhouten bankje, we delen dezelfde gedachte: “Net alsof we in één of andere oude film meespelen.”

Hoe anders zag die wereld er eerder die dag uit, in het volle zonlicht, het overbelichte plaatje proberen we te compenseren met onze zonnebrillen.
Deels helpt dat, het uitgebeten oranje van de vale monnikspijen wordt voller door dit polaroid filter, de verdroogde bladeren aan de bomen lijken een verfrissend regenbuitje gehad te hebben.
Helaas verliezen we veel detail in de schaduwpartijen, en juist daar is zoveel te zien.

In de dorpen waar we met de bus vanuit Nam Tok doorheenkomen op weg naar Ratchaburi zien we de plaatjes waar we zo van houden. Niet een bezoek aan een authentieke bergstam die op commando van de gids een huppeldansje doet maar het echte dagelijkse leven van de mensen. Waar je ongestoord door heen kunt wandelen, knipperend met je ogen, even wennen aan het donker.
De kleine propvolle winkeltjes langs de weg en de werkplaatsen waar ambachten beoefend worden die bij ons al jaren verdwenen zijn, waar reparaties worden verricht aan dingen die wij gewoon weg zouden gooien.

In de velden is het pauze, de middaghitte is te veel voor de boeren, onder palmafdakjes worden kleine mooie scenes uit het leven gespeeld.
Vrouwen voeden hun kleintjes, de groten leren hoe ze hun gereedschap en, nog veel belangrijker, hun brommer moeten repareren.
Onder grote parasols wordt de oogst verkocht, verleidelijk liggen de meloenen te wachten op een koper. Wij willen wel klant worden maar de bus, de bus moet door.

De zonnebrillen kunnen af, de avond is gevallen, van overbelicht zijn we aanbeland in het volledige duister van het platteland. Onze wereld bestaat nog slechts uit een gelig verlicht gangpad met aan weerszijden afgeladen volle banken.
De trein rijdt alsmaar verder van station tot station, maar niet met het razende Kedeng-Kedeng uit het liedje van Guus Meeuwis. We kruipen door de velden: Doek-Doek,.......Doek-Doek, in dit tempo gaat de reis naar Chumphon uren langer duren dan wat de dienstregeling ons had beloofd.
Lange, maar vooral harde uren, we hebben geen haast, geen direct doel, we stappen uit in de eerstvolgende grote plaats.

We knipperen met onze ogen, Hua Hin overweldigt ons in de eerste minuten: een fel verlichte badplaats, een badplaats uit de folders van Touroperators waar wij altijd ver van blijven. Dit is de wereld van de All Inclusives en Golfarrangementen. We besluiten onszelf maar 'ns een dag te verwennen met accommodatie die meer sterren heeft dan de nul die we gewoon zijn. Het backpacken zorgt ervoor dat we een zacht groot bed en een luxe badkamer des te meer waarderen.

Belichting en kleur leveren geen problemen meer op, hier moeten we het hebben van behendig kaderen. Een prachtig overwoekerd tempeltje staat verdrukt tussen een Pizzeria en een Burgertent, beide rijkelijk versierd met kerstballen en zenuwachtig knipperende lampjes. Een stel brallende Brabanders geeft een demonstratie onaangepast toeristengedrag, de restaurantbediende beantwoordt minzaam glimlachend hun ongepaste 'Wai'.

Er is veel moois te zien in de stad, maar het zijn snippers die je moet vinden, snippers die waarschijnlijk binnenkort volledig opgeslokt zullen worden door de wereld van de grote gouden M.
Gelukkig hoef je maar één weg over te steken om weer in Thailand te belanden, fascinerend is het hoe je aan de ene kant struikelt over de roodverbrande blanken terwijl aan de andere kant je volledig verdwijnt in een Aziatische markt waar je alleen bent tussen de locals.

Photoshop is vastgelopen, ik probeer een beeld te wissen maar het lukt niet. Op de terugweg naar ons hotel zijn we in een straatje beland waar een zeer bepaalde groep toeristen op afkomt. Een bar vol met van geiligheid kwijlende kerels is op ons netvlies verschenen. Ik probeer dit beeld te wissen, maar in plaats daarvan verschijnt een kopie, en nog één, en nog één. Bar na bar gevuld met handelaren en klanten die dealtjes sluiten op deze moderne slavenmarkt.

Wissen lukt niet, sterker nog het beeld wordt alsmaar scherper, grijpgrage handen verdwijnen wellustig graaiend in broekjes en onder rokken. Waar eerder op de dag de donkere delen slechts spaarzaam te zien waren, komen in deze schaduwwereld details naar boven die beter onzichtbaar hadden kunnen blijven.

Of toch niet ? Heeft dit een bedoeling ? Je leest hierover maar thuis kun je gewoon de bladzijde omslaan. Je kijkt een reportage en ZAP..., terug naar de orde van de dag. Dit dwingende realistische beeld zegt meer dan duizend woorden, we worden met onze neus vol in de misselijkmakende werkelijkheid gedrukt.

Nee, wissen lukt niet, dan maar vergroten, hoe groter hoe beter, een poster moet het worden, minimaal A0. Nog één paar muisklikken om het af te maken: Invoegen – Tekst – Tekstgrootte 96 – Tekstkleur Knalrood, twee woorden zijn genoeg. Klaar:

      OPSPORING       VERZOCHT!

Wie helpt er mee posters plakken ?


Vorige blog

doppie Positie 919 (200 p.) Lid sinds 13-04-2009 Foto's en tips: 666 Blogs: 70 Fans: 7

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
Tropisch.
blogfoto nr. 2
Busstation Hua Hin.
blogfoto nr. 3
En nog een hotel.
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Tien stappen naar de top.
4 4
Gepost op 20 oktober
Cyprus Turkse kust
Het land dat niet bestaat.
4 12
Gepost op 09 oktober
Cyprus Turkse kust
Maandthema. Doppie's Inferno.
1 12
Gepost op 20 mei
Italië Napels

Reacties bij deze blog

nelita

Door: nelita • Geplaatst op

Prachtig geschreven en beschreven.
Een zonnebril en een bewerk-programma zijn niet de oplossingen hé?
Helaas !!

dereizigers

Door: dereizigers • Geplaatst op

Mooi kleurrijk verhaal, helaas met een diepzwart einde

pkoelewijn

Door: pkoelewijn • Geplaatst op

Interessante visie, subliem uitgewerkt.

Willemien

Door: Willemien • Geplaatst op

Dit lees je in een keer uit; dit lees je ook helemaal; Topblog.

corriedewinter

Door: corriedewinter • Geplaatst op

Wat een geweldig originele blog weer. Fantastisch!

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.