Bangkok reisblogs

Thailand Deel 1, Khoa San & Songkran

Veer was er (tot 01 mrt 2010) Gepost op 01 mrt 101 reacties

THAILAND

Land of Smiles; een glimlach kost minder dan elektriciteit, en verlicht zo veel meer...

Aangekomen op Bangkok’s Suvarnabhumi airport, een prachtige nieuwe luchthaven op zo’n 30 kilometer afstand van de stad. Wat heerlijk om hier weer te zijn! Ik kan niet wachten om naar buiten te gaan, maar mocht ik ooit vertraging hebben, dan zou ik me hier absoluut goed kunnen vermaken. Negatief voor het krediet op mijn groene kleine plastic kaartje, wel goed voor de innerlijke en uiterlijke mens. Denk aan massage, lekker eten, nieuwste geurtje en net dat ene lipglossje met dat roze glansje die ik nog niet in mijn collectie had.

Ik ben mijn reis begonnen met een kleine hardcase koffer... Ja, verklaar me maar voor gek, een echte backpacker ben ik dus duidelijk niet. Althans niet op het eerste gezicht, geen Jesus-Nike’s maar het nieuwste model havaianas aan mijn voetjes en geen afritsbroek maar een mooie Denham jeans. Mischien ga ik mijn Samsonite in de loop van de tijd nog vervloeken, maar voorlopig loop ik met een glimlach langs alle toeristen die worstelen met de schouderbanden van die grote backpack op hun rug en zijn kleine broertje voorop. Aan die grote rugzak zitten vaak ook nog sneakers of bergschoenen vast gebonden, en dat het omgaan hiermee enige ervaring vereist, bewijst het tafereeltje dat zich naast mij afspeelt; de bewuste rugzak wordt nonchalant op de rug geslingerd door een Chris Zeegers look-a-like (het trok niet voor niets mijn aandacht), de Meindl’s swingen gezellig mee, tot ze ‘pok’ tegen het gezicht van de medereiziger tot stilstand komen. Aai, met een bloedend lipje en een vloek verlaat ze de aankomsthal... 1-0 voor de koffer.

Richting Khoa San Road, een heerlijk gedeelte van Bangkok ook wel naar gerefereerd als ‘Backpackers’ Heaven’. Hier een kamer geboekt in het Viengtai Hotel, niet zo duur, schoon en net buiten alle actie, maar wel diezelfde actie op loopafstand. En niet onbelangrijk, heerlijke massage-salon in de lobby en een klein zwembad... Plons!

De eerste avond heerlijk op Khoa San Road op het terras gezeten. Genietend van de mix van mensen die voorbij flaneren met een gin-tonic binnen handbereik. Deze is erg goed tegen de muggen door de kinine die het bevat, is mij tijdens een eerste verblijf in de tropen verteld, en dat heb ik destijds ter harte genomen, later ben ik er echter achter gekomen dat ik dan wel liters tonic tot me moest nemen, maar de liefde voor deze goddelijke zomerse mix was al geboren.

Khoa San is een heerlijke plek om je reis in Thailand te beginnen. Mijn gedachten dwalen even af naar de vorige x toen ik hier was, toen zag het er compleet anders uit, het was ‘Songkran’. En mocht je er tijdens ‘Songkran’ zijn, dan ga je iets meemaken! Bij toeval viel ik toen midden in dit festival, en wat was het een feest. Het Thaise nieuwjaar wordt namelijk groots gevierd en de voorbereidingen vinden al ruim van tevoren plaats. Je voelt tijdens deze dagen dat er iets aan zit te komen, de thai zijn uitgelatener dan normaal en verheugen zich zichtbaar op wat komen gaat. Na een lekker rondje te hebben hardgelopen in de buurt, werd mij al snel duidelijk dat er veel water aan te pas aan zou komen, en verf. De stalletjes die deze benodigheden verkochten werden namelijk rustig opgebouwd en de supersoakers uitgetest (op mij, wat erg aangenaam was op dat bezwete lijfje). Het hart van dit feest bevindt zich in en om Khoa San, al kom je er in heel Thailand niet onderuit... Nat ga je worden. Er zijn overal optredens en dj’s staan te draaien, iedereen probeert ieder ander zeiknat te maken bij voorkeur met zo’n mooi waterpistool met een waterreservoir waar je u tegen zegt, maar naarmate het feest vordert volstaat een ouderwetse ordinaire huishoudemmer ook. En dit alles met de zo bekende glimlach. Mooi. En dan nog de pigmenten, voornamelijk wit, deze worden heel zachtaardig en vriendelijk op je gezicht gewreven, de mevrouw van Chanel bij de Bijenkorf die de nieuwe lijn oogschaduw op jouw ogen demonstreert gaat minder vriendelijk te werk. In de vroege uurtjes kwam ik terug op mijn kamer, doorweekt van mijn haar tot mijn tenen, en met een enorm geluksgevoel dat ik dit bijzondere feest mee heb mogen maken.

Terug naar het terras. Ik heb ondertussen een sms uit Nederland gekregen, het is er ijskoud. Al bestaat ultiem genot voor mij ook uit een warme choco met veel smeltende slagroom dat langs je glas op het schoteltje beland,al liggend voor een knapperend haardvuurtje (bij gebrek aan echte haard, maar en gelpot gekocht die ook goed walmt en flikkert) , ik geniet toch stiekem een beetje van de wetenschap dat die kou voor mij nog heel ver weg is. Wat een vervelend begin van deze trip!

Wordt vervolgt...


Veer Positie 4350 (20 p.) Lid sinds 08-07-2009 Foto's en tips: 39 Blogs: 10 Fans: 0
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Milaan
0 2
Gepost op 08 juni
Italië Milaan
Shanghai, China, Deel 2
0 2
Gepost op 28 mei
China Shanghai
Shanghai, China, Deel 1
0 1
Gepost op 28 mei
China Shanghai

Reacties bij deze blog

Sjoerd

Door: Sjoerd • Geplaatst op

Tsja... wrijf het er maar in. Verlang gelijk weer nog meer terug.
Khao San was naar mijn idee wel wat teveel een grote kermis, vond een paar straten verderop (naam vergeten) een wat relaxter sfeertje.
Je stukje leest wel lekker weg!

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.