Zuid Sri Lanka reisblogs

Rondreis Sri Lanka 2006 deel 3: tsunami-gevolgen

janhermens was er (tot 27 nov 2006) Gepost op 11 apr 094 reacties

Vandaag en gisteren (14 en 15 nov.) hebben we langs de route gereden, waar de tsunami heeft toegeslagen. Onvoorstelbaar en indrukwekkend wat je te zien krijgt en hoe je ook ziet dat het leven gewoon weer doorgaat, terwijl er zéker nog een groot verdriet ligt bij alle verlies. Je wordt er bij stilgezet, door het te zien en in je op te nemen. Wat een grote ramp is dit m.n. ook voor Sri Lanka geweest.
De mensen werken hard om zoveel mogelijk weer te herstellen. Grote hotels en restaurants lukt dit wel, maar de armere en kleinere lukt dit niet. Je vraagt je af waar deze mensen allemaal gebleven zijn. Ook hier krijg je het gevoel dat de hulp aan veel mensen voorbij gaat.
De Tamil Tijgers b.v. zijn o.a. boos omdat het hulpgeld praktisch allemaal in het rijkere zuiden en westen besteed wordt, terwijl de ramp in het oosten veel groter was. Maar ja, dat komt niet op de t.v.!!
De regering hier gaat ervan uit dat de hulp aan het zuiden en westen uiteindelijk ten goede komt aan het hele land. Persoonlijk iets geven heeft veel meer waarde en de mensen zijn dankbaar en diepgelukkig als je ze iets geeft.
Vandaag mochten we met Dimuthu naar zijn tante, midden tussen de bananenbomen in de bush (hutjes!), en schonk zij ons in alle blijdschap een kopje thee met melk, zoet maar wel lekker. Ook zij was heel blij met wat we bij haar achterlieten.

Gisteren hebben we een safari in een open jeep door het nationale park Yala gemaakt. Onze kontjes doen nu nóg pijn. Olifanten, slangen, krokodillen, wilde buffels en varkens en natuurlijk weer grote leguanen en salamanders. We moesten wel 40 dollar entree betalen, maar kregen daar een gratis gids voor, die natuurlijk wél een fooi verwachtte. Ja, ja, wij zagen de dieren nog eerder dan hem!!
Weigeren kan niet, want hij was gratis.
Tussen de stank en de herrie van de jeep hadden we toch een prachtige tocht van 3 uur.

Hier in Hikkaduwa hebben we alweer een prachtig hotel. Helaas zijn de onderste etages zwaar beschadigd door de tsunami. Het water is gigantisch door het hotel geslagen, het ligt ook pal aan het strand.
Christien vraagt wel eens of de constructie nog stevig genoeg is. Tja, daar moet je maar van uitgaan! Er gebeuren gevaarlijker dingen hier in dit land.
Ze heeft vannacht slecht geslapen, meende constant met de afstandbediening van de airco te moeten spelen. Het apparaat ging ook zo hard tekeer, en we kregen hem niet uit!
Vandaag is er in het hotel een bruiloft met 400 gasten (eters). Verder zijn wij alléén in het grote hotel. Het is hier nu de slappe tijd en er zijn toch heel wat boekingen gecanceld.

Dimuthu nam ons gisteravond mee naar een visrestaurant en natuurlijk weer ontzettend goed. Hij MOEST van ons mee-eten aan ONZE tafel. Eigenlijk durfde hij dat niet zo goed en mag hij dat van zijn baas niet. We vonden het alle3 gezellig!
Als toetje nam ik 'curd' met palmsuikersiroop. 'Curd' is het dikke van de buffelyoghurt. Kalfjes moeten vrij snel zelf hun eten zien te bemachtigen. Nou ja, gras is er genoeg. Ze mogen niet te lang gespeend worden, want dan zou ik géén 'curd' kunnen eten. Het gaat tenslotte om verdiensten. Vandaar ook dat je zoveel kalfjes langs de wegen ziet grazen. De
luchtverontreiniging is daar wél het grootst, maar dat proef je niet aan de yoghurt!??!!
Er komen zoveel dampen uit alle auto's en tuk-tuks dat het lijkt alsof ze op slaolie rijden. Stinken doen ze sowieso!

Nou inderdaad werd ik gek van de airco. Hij blies veel te koud in je nek en we probeerden alleen de waaier aan te doen en de airco uit, maar het lukte met geen mogelijkheid, uiteindelijk om 0.00 uur ontdekte ik het knopje ‘slaapstand’, maar lawaai maakte hij nog wel. We gaan nl. al om ong. 21 uur slapen, want ’s morgens om 5 à 6 uur ben je al wakker. En dan is het
de mooiste tijd hier.
De zee is hier prachtig, je doet de deur open en je hoort en ziet de zee. De zon staat al weer pal boven ons hoofd en we zweten ons weer.....
Soms komt er ineens geen water uit de douche en zit je haar net vol shampoo en ook is het gewoon, dat de stroom uitvalt, als je net je lepel naar je mond brengt.

Hoog in de bergen droegen de mensen dikke jassen met bontkraag en dan keken we naar beneden en zagen we blote voeten met plastic slippers. Ze hadden het niet koud nee.

Morgenvroeg begint onze laatste dag van het tour-programma: we rijden via de kustroute naar Colombo en ons eerste hotel in Negombo. Onderweg zullen we nog de trein zien die bij de tsunami meegesleurd werd. Hij is als monument behouden gebleven.
In Negombo blijven we dan t/m volgende week zondag en dan vliegen we al vroeg weer terug. Maar zover is het gelukkig nog niet: er komen nog massa's heerlijk eten op ons af!

janhermens Positie 791 (260 p.) Lid sinds 01-06-2008 Foto's en tips: 1630 Blogs: 79 Fans: 5

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
Tsunami-monument in Hikkaduwa (trein)
blogfoto nr. 2
Hotel met onbruikbare eerste 2 etages t.g.v. de tsunami.
blogfoto nr. 3
Tsunami-monument voor de plaatselijke bevolking van Hikkaduwa.
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Kathmandu, een eerste indruk
4 1
Gepost op 08 juli
Nepal Kathmandu
Kathmandu
4 2
Gepost op 04 juli
Nepal Kathmandu
Een rondreis door het hoogste land ter wereld
4 2
Gepost op 03 juli
Nepal Kathmandu

Reacties bij deze blog

janhermens

Door: janhermens • Geplaatst op

Voor Srilankaanse restaurants in Nederland, zie: http://www.iaf.nl/Users/janpoel/sl_eetnl.html

leonvanmaenen

Door: leonvanmaenen • Geplaatst op

Mooie reisbeschrijving. Ik heb ervan genoten. Ik ga toch eens kijken of wij een Sri Lankaans restaurant in de stad hebben en natuurlijk kijken of ze daar ook Curd op de kaart hebben. Als ik dat vind, dan laat ik dat jullie weten, ten zij jullie al een restaurantje hebben gevonden.

Mireille

Door: Mireille • Geplaatst op

Mooi verhaal Jan. Net alle 3 gelezen. Heel herkenbaar, ik was er slechts enkele maanden voor de Tsunami.Dit hotel op de foto zag er toen wel heel anders uit. ik weet nog goed hoe ik geschokt naar de TV beelden keek en alle herkenbaare plekken verwoest zag worden en geworden door de ramp. Me afvroeg hoe het met de op het strand spelene kinderen in Hikkadua afgelopen was en de man met het lekkere strandrestaurantje.....
In je eerdere blog met de thee, jaaaa alles ruikt naar thee, de geur van de fabrieken en de zoete thee geur dwarelt om je heen, vooral in het hoogseizoen - de regentijd. Heerlijke jeugd herinneringen voor mij :-)

geervannesmeed

Door: geervannesmeed • Geplaatst op

Mooi en aandoenlijk verhaal Jan. De trein ligt er nu nog net zo bij als op jouw foto; het is een toeristische attractie geworden. 1500 doden daar met die trein; we worden er nog stil van. We maken onze belevenissen, zoals onze safari, weer helemaal mee door jouw verhaal. We hebben daar ook de "curd"gegeten, maar dat hetvan de buffel komt was ons niet bekend. Leuk dat te weten. We waren in Hotel Coral Sands, ook bij de zee. Men was er nog volop bezig met restauratie van de hotelkamers boven het restaurant. Moet je nagaan..... 4 jaar later. Dat geeft toch wel aan dat men onze centjes daar heel hard nodig heeft.

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.