Libanon reisblogs

Angstaanjagend

herman m was er (tot 04 mei 2008) Gepost op 07 feb 1015 reacties

Van 26 april tot 4 mei 2008 brachten wij een bezoek aan Libanon, een land dat in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw verscheurd was door een niets ontziende burgeroorlog. Verschillende sporen van die strijd zijn tot de dag van vandaag nog zichtbaar in o.a. de hoofdstad Beiroet. Beiroet is centraal gelegen en van daaruit kun je gemakkelijk dagtochten in alle windrichtingen maken. Dat hebben we dan ook gedaan. De derde dag van ons verblijf maakten we een tocht naar het diepe zuiden: we staken de rivier de Litani over en kwamen in het grensgebied met Israel terecht. Dit is een door de Hezbollah gecontroleerde zone, waarvoor het Ministerie van Buitenlandse Zaken eigenlijk een negatief reisadvies had afgegeven vanwege het feit, dat er af en toe nog beschietingen over en weer kunnen plaatsvinden tussen Libanon (eigenlijk Hezbollah, omdat het centrale gezag nauwelijks wat te vertellen heeft in dit gebied) en Israel. Een passage over de rivier gaat gepaard met diverse controles en je rijdt langs roadbarriers. Op een bepaald moment zagen we een mobiele installatie, voorzien van geleide raketten die gericht stonden op Israel. Vanuit een moeilijke hoek heb ik kans gezien deze installatie te fotograferen. Tijdens onze passage was het ter plekke rustig en niets wees op een dreigende schermutseling.
In andere delen van het land, die we daarna bezochten, constateerden we overigens een stijgende spanning en nervositeit onder de bevolking. We kwamen er niet achter wat er op dat moment speelde. Vragen werden in het algemeen afgedaan met de duiding political reasons, don’t worry. De spanning uitte zich in toenemende militaire activiteit: op cruciale posities in de steden groepeerden zich tanks en er werd prikkeldraad uitgerold. Soms was sprake van fouillering als je als voetganger in de buurt van een belangrijke kruising van wegen kwam. We bleven verstoken van inhoudelijke informatie. Op zaterdag, de laatste dag van onze vakantie, werden we in alle vroegte en met volle vaart vanuit ons hotel in het westelijk en soennitische deel van Beiroet naar de internationale luchthaven gebracht. Het was muisstil op straat. In no time waren we op het vliegveld, waar we niet lang hoefden te wachten op het vertrek van ons vliegtuig. Na een overstap in Frankfurt kwamen we in de loop van de avond weer thuis. We keken nog even naar het laatste nieuws en schrokken van de beelden die ons werden voorgeschoteld. We zagen de omgeving van ons hotel, dat we de ochtend van dezelfde dag hadden verlaten. De voor overdag normaal drukke straten waren leeg met uitzondering van gemaskerde mannen met raketwerpers op hun schouders en voorzien van ander zwaar wapentuig. Er werd volop geschoten en gebouwen en geparkeerde auto’s stonden in brand. Het Beiroet waar we de ochtend van dezelfde dag nog waren, was veranderd in een apocalyptische omgeving. Ook was de weg tussen Beiroet en de internationale luchthaven geblokkeerd en was de luchthaven zelf bezet door de Hezbollah, waardoor Beiroet niet langer door de lucht bereikbaar was. Uit het nieuws kregen we voor het eerst de aanleiding te horen. De Libanese regering had twee maatregelen ingetrokken die de shi’itische oppositiebeweging Hezbollah als een oorlogsverklaring had gebrandmerkt.
Het ging om de ontmanteling van het eigen communicatienetwerk van Hezbollah, die dit netwerk mede voor militaire doeleinden gebruikte, en het ontslag van de veiligheidschef van de luchthaven, die goede relaties met Hezbollah onderhield. Na een strijd die bijna een week duurde en uiteindelijk 80 mensen het leven heeft gekost, gaf de regering toe aan de eisen van Hezbollah en maakte de genomen maatregelen ongedaan. Ook zijn er politieke onderhandelingen begonnen, die de samenstelling van het kabinet uiteindelijk hebben veranderd. Een en ander is mede tot stand gekomen door bemiddeling vanuit de Arabische Liga. De gevechten waren de hevigste interne gevechten in Libanon sinds de burgeroorlog van 1975 tot 1990.
Na onze veilige thuiskomst realiseerden wij ons pas goed, dat wij we ternauwernood het land hebben kunnen verlaten. Waarschijnlijk was ons vliegtuig een van de laatste, die nog kon vertrekken. Daarmee stonden we heel dichtbij de escalatie van een binnenlands conflict, mede gevoed door buitenlandse invloed. Het is een gebeurtenis, die wij niet snel meer zullen vergeten en we hopen van ganser harte, dat de Libanese bevolking in de toekomst verstoken blijft van dit soort geweldsexplosies. De gastvrije en vriendelijke bevolking verdient dat van ganser harte, ongeacht hun geloofsovertuiging of etnische achtergrond.

herman m Positie 198 (6020 p.) Lid sinds 16-09-2007 Foto's en tips: 1441 Blogs: 18 Fans: 16

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
In het centrum van Beiroet
blogfoto nr. 2
In het centrum van Beiroet
blogfoto nr. 3
In het centrum van Beiroet
blogfoto nr. 4
Mobiele raketinstallatie bij grens Israel
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Yazd en zoroastrisme
4 13
Gepost op 13 juni
Iran Yazd
Sport en spel: zurkhaneh
4 8
Gepost op 03 juni
Iran Yazd

Reacties bij deze blog

pensionado

Door: pensionado • Geplaatst op

Ik lees dit verhaal nu pas, Herman. Wat een angstige gebeurtenis en jullie hebben reuze geluk gehad! Wij waren april jl. in Baalbek en het was opvallend dat daar overal de Hezbollah nog openlijk wordt geprezen. De plaats is nog steeds het bolwerk van deze beweging.

mvdbrink170980

Door: mvdbrink170980 • Geplaatst op

Van reisreporter tot bijna-oorlogsjournalist. Je hebt me met je verhaal wel meegenomen. Ik kon er me er iets bijvoorstellen, dus je hebt 't heel goed om- en beschreven.

Fransvdg

Door: Fransvdg • Geplaatst op

Bizar Herman, dat je zo dicht bij de brandhaard hebt gezeten en toch op het laatste moment de dans ontsprong. Veilig terug in Nederland zul je wel met de nodige vraagtekens rondgekeken hebben.....hoe heeft dit zo kunnen gebeuren???! Is dat dom geluk? Of......??? Er is jou in ieder geval veel bespaard gebleven, maar die arme mensen in Beiroet helaas niet. Met de vraagtekens over het hoe en waarom zullen we waarschijnlijk nooit echt klaar zijn.....Knap verhaal! Hopelijk heeft het schrijven je ook geholpen om je gedachten te ordenen.

Mireille

Door: Mireille • Geplaatst op

Jeetje Herman!!! Dat moet inderdaad heel raar zijn geweest en vooral als je later pas realiseert wat het had kunnen gebeuren. Bizar. Hopeijk de eerste en laatste keer voor jullie. Brrrr

droomreis

Door: droomreis • Geplaatst op

Heftig verhaal, dan ben je je idd opeens meer dan bewust waar je op vakantie bent geweest.
Libanon staat bij ons, naast bijvoorbeeld Iran, ook op ons verlanglijstje, maar we houden wel altijd de berichten in de gaten. Vertrouwen we het niet, dan wordt het weer een jaar uitgesteld. Beter het zekere voor het onzekere. Maar we hebben ook al vaker gemerkt, dat je ter plekke niets merkt, terwijl in Nederland iedereen zich ongerust maakt over iets dat zich daar zou afspelen.

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.