Luang Prabang reisblogs

De olifanten fluisteraar

jonneke is er nu(tot 16 apr 2009) Gepost op 16 apr 0911 reacties

Dames en heren, jongens en meisjes! Komt dat zien! Komt dat zien! De wereld beroemde olifantentrainster Jonnekeeeeee Jordanssss!

Jawel lieve kindertjes, jullie horen het goed: Ik ben tegenwoordig een volleerd mahout (voor de leken onder ons: een olifantentrainer).
Mijn vorige blog sloot ik af met de informatie dat ik een mahout-cursus wilde gaan boeken en dat heb ik dan ook gedaan.
Werd eergisteren ochtend om 5 uur ruw gewekt omdat er iemand boven op mijn tentje ging staan en besloot toen maar meteen op te staan.
Tas ingepakt, ontbijtje naar binnen geschoven en gaan met die banaan! Voor zover dat ging dan.. het was nog steeds Laos nieuwjaar (ze houden hier wel van een feestje en het nieuwjaar duurt daarom kweetniethoelang) en de hele straat was volgebouwd met kraampjes en mensen. Met m'n backpack op m'n rug kwam ik natuurlijk nauwelijks vooruit waardoor ik me maar mee liet sleuren door de menigte die helaas alle kanten opging. Niet echt prettig dus. Na drie kwartier was ik eindelijk op de plaats van bestemming met een blauw oog, twee gekneusde ribben en een hersenschudding (bijna dan..)
Om half 10 werd ik met een tuktuk opgehaald en werd naar busje gebracht waar nog 2 andere mahouts in the making op ons zaten te wachten. Dit waren Hans van 70 en zijn zoon Alex van 36. Vond het maar een gek idee om een mahoutcursus te doen met een bejaarde vent en zijn zoon, maar uiteindelijk was het echt heel erg gezellig en heb ik me helemaal kapot gelachen met die twee.
In de bus naar het olifanten kamp zat ik de hele tijd met Hans te kletsen en kwam ik erachter dat hij Duits was maar 30 jaar geleden naar New York was verhuisd voor zijn werk. Hij heeft een ontzettende hekel aan Amerikanen en zat er dan ook de hele tijd flauwe grappen over te maken tot ergernis van Alex die zich, als volwassen kerel, verbazend snel schaamde voor zijn vader. Het was ook heel grappig om die twee met elkaar te horen praten, Engels en Duits door elkaar. Wat ik het grappigste vond was dat Alex zijn vader constant pappie noemde, ook als 'ie boos op hem was.
Toen we aan kwamen bij het olifanten kamp werden we met een bootje naar onze superdeluxe lodge gebracht en moesten we ons omkleden in de mahout uniformen. Niet het meest flatterend, maar wel cool om je als echte mahout te verkleden.
We werden met de boot teruggebracht naar het olifantenkamp en daar gingen we onze eerste olifantenrit maken! We werden meteen op de nek van een olifant gezet in plaats van op het bankje wat op de rug is gebonden, wat erg onstabiel was.. Je zou ook denken dat je eerst wat uitleg krijgt over het berijden van een olifant voordat je het daadwerkelijk gaat doen maargoed.. De eerste 10 minuten had ik continu het gevoel dat ik naar beneden zou vallen en klampte me daarom ook vast aan de mahout, die achter me zat. Na een tijdje ging het beter zodat ik mezelf in evenwicht kon houden door me vast te houden aan de oren van dumbo. Op een gegeven moment ging het zelfs zó goed dat de Mahout afstapte en achter de olifant ging lopen. En toen gebeurde er toch iets grappigs: de olifant liet een enorme scheet, niet een zachtestiekemeonopvallende maar een echte knalscheet. Ik hoorde iemand schreeuwen dus ik keek achter me, stond die mahout daar met een treurig gezicht, van top tot teen bedekt met olifanten poep. Ik moest zo hard lachten dat ik bijna van m'n olifant afviel..
Na anderhalf uur was de rit afgelopen en konden we gaan lunchen. Na de lunch kwam er een mahout naar ons toe om ons de meest belangrijke commando's te leren. We kregen een blaadje waar alles op stond en die moesten we goed in ons hoofd prenten. Klein voorbeeldje:
Pai = gaan
Pai-xai = links
Pai-qua = rechts
Hao = stoppen
Na een uurtje werden we weer opgehaald en mochten we de olifanten naar de rivier rijden met onze pas geleerde commando's. Dat ging verbazingwekkend goed eigenlijk. Ik vind het nog steeds een gek idee dat die enorme beesten naar een klein persoontje luisteren dat op hun nek zit.
In de rivier mochten we de olifanten gaan wassen, dat was heel gaaf om te doen! Met het commando Map-long ging het beest liggen en kon ik 'm gaan wassen. Toen ik Boen-boen zei hielp de olifant een handje mee door zichzelf (en mij) nat te sproeien. Toen de olifanten schoon waren en de mahouts doorweekt, reden we ze terug naar het kamp en vervolgens naar de jungle waar ze overnachten. Onderweg haalde Alex zijn hand open met een bamboe tak waardoor we terug moesten naar het kamp om de snee, die best diep was, te verbinden. Hans en ik werden alvast terug naar de lodge gebracht waar we een stuk konden gaan tuben op de Nam Kahn rivier. Dat was echt lachen; tuben met een 70-jarige.
Toen we langs de lodge kwamen drijven stond het avondeten al op ons te wachten. Na het eten zaten we nog een hele tijd te kletsen met z'n 3en en het was heel gezellig.
Ik ging vroeg naar bed want het was best een vermoeiende dag geweest en de volgende dag moesten we weer vroeg op om de olifanten op te halen uit te jungle.
Om 6 uur 's ochtends stond de gids voor m'n deur om me wakker te maken en toen ik bij de receptie aan kwam stond Hans me slaperig op te wachten. Alex kon niet mee vanwege zijn hand (volgens mij was 'ie gewoon te lui, hehe). We werden weer naar het olifantenkamp gebracht en toen moesten we 20 minuten lopen, de jungle in. Op een gegeven moment hoorden we de olifanten aan komen en besloten we op ze te wachten. Het zag er heel gaaf uit om die beesten zo op je af te zien komen vanuit de jungle, ze lopen heel langzaam.
We mochten ze wederom naar de rivier rijden om ze te wassen. Boen-boen, lekker verfrissend!
Toen de olifanten gewassen waren stapten we in het bootje dat ons terug bracht naar de lodge zodat we konden ontbijten. We konden daar nog 2 uur relaxen en daarna ging ik kajakken, terug naar Luang Prabang! Hans en Alex hadden besloten nog iets langer bij de lodge te relaxen omdat het regende (mietjes, haha).
Het kajakken viel eigenlijk een beetje tegen, de rivier was heel rustig en er waren bijna geen stroomversnellingen.
Na drie uur kwamen we eindelijk in Luang Prabang aan waar het echt chaos was! Laos nieuwjaar was nog altijd bezig en het gooien met water was nu nog erger! Overal reden auto's met mensen op het dak die met water aan het gooien waren en in het centrum zelf was overal hele harde muziek en nóg meer water. Deze keer werd iedereen ook lekker ingesmeert met een soort van zwarte schminck en bakpoeder. Erg leuk om te zien en een keer mee te maken!
Had gelukkig een goedkoop hotelletje gevonden in het centrum waar ik vannacht heerlijk heb geslapen en gedroomd over al die olifanten...


xx

jonneke Positie 30639 (0 p.) Lid sinds 25-09-2008 Foto's en tips: 162 Blogs: 57 Fans: 0
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

weer terug thuis
4 2
Gepost op 29 mei
Nederland Zeeland
Nog maar 1 nachtje slapen!!
0 8
Gepost op 21 mei
Australië Sydney
Vaarwel Melbourne!
0 6
Gepost op 18 mei
Australië Melbourne

Reacties bij deze blog

ciske

Door: ciske • Geplaatst op

Hoi Jonneke,

Met plezier lees ik elke keer weer je blogs. Nou je maakt wat mee en ervaringen om nooit meer te vergeten. Ik vind het zo leuk om dat jij de route doet die wij ook gedaan hebben alleen hebben wij er 2 vakanties over gedaan. Wij hebben niet zoveel tijd als jij. Jammer dat je het mooie Laos al moet verlaten , wij zijn nog een stuk noordelijker geweest [ Luang Namtha en Muang Sing ] daar is het nog meer autenthieker. Maar je gezondheid gaat voor alles en ii zie dat je nu Thailand weer in gaat "ook héél leuk " Ik ga nu ff je 50 ste blog lezen.
Groetjes en geniet ervan maar dat zal bij jou wel lukken.
Gert.

Door: • Geplaatst op

Hoi Jonneke,

Terwijl jij op je olifant reed, reden wij op ons stalen ros langs de Oostzee; ook winderig maar anders zal ik maar zeggen! Ja hierbij valt dat ritje van ons in het niet! Wel een hoogte lijkt mij, moet je toch ook geen hoogtevrees hebben! Als je terugkomt kun je wel een boek uitgeven, de hele familie is het er over eens dat je heerlijk beeldend kunt schrijven, misschien kun je Floortje Dessing wel opvolgen maar dan niet op tv maar via de pc, krijgen we een heel beroemde nicht. Vandaag heb ik op Floor mogen passen, ze is bijna een half jaar en zo'n leuk meisje, ze schaterd het soms uit en als ze iets niet wilt nou dan doet ze het ook niet; geen dorst dan drinkt ze ook geen fles. Nou Paul gaat ook iets spannends doen, althans dat vind ik als zijn moeder zijnde. Hij gaat met Hemelvaart 180 km fietsen in de Ardennen!!!!!!!!!! Hij is nu steeds aan het oefenen door een paar maal achter elkaar de Posbank op te fietsen nou en dat is echt geen kattepis (olifantenpoep hebben we hier niet!!) En binnenkort hier geen Nieuwjaar maar een echte koninginnenach (ja zonder "t", das nl Ernhems -Arnhems-, dus), ze gooien daar niet met emmers water maar met glazen bier of zo geloof ik. Ik probeer je nu heimwee aan te praten, maar dat zal wel niet lukken! We zijn wel heel benieuwd naar jou om je weer ns in levende lijve te zien. Dan nu alvast maar een dikke knuffel van ons allen. Paul belde zojuist en meldde dat Floor de waterpokken heeft, vandaar dat ik er vanmiddag geen drinken in kreeg! Lieve groet van je tante Rita

Door: • Geplaatst op

ik heb het ook even geprobeerd op Bono, ook hij liet nog een scheet en toen was hij helemaal plat.
We hebben nou niks meer aan hem. Veel liefs, Evelien.

Door: • Geplaatst op

Hoi Jonneke, allemachtig, wat een belevenis. Heb je er ook foto s van? Heb me ziek gelachen, dus heb ik verder ook geen reactie meer! Ga weer terug in het zonnetje en droom van jouw verhalen. gr.

Door: • Geplaatst op

Hey Jonneke,

Jah ik had beloofd ook nog effe een reactie te plaatsen. Maar ik vind het echt super vet wat je allemaal hebt geschreven. Ik ben echt heeeel jaloers op je. Maar zoals ik al zei, ik wil dit over 3 jaartjes ook gaan doen ;)
Veel suc6 nog verder tussen de olifanten, is dit je laatste land nou waar je naar toe gaat? En hoe lang blijf je daar nog?

Groetjes

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.