Bali reisblogs

Een verdrietig welkom...?

album-editions was er (tot 26 jan 2010) Gepost op 26 jan 1023 reacties

Na een lange vliegreis zijn we nog maar net gearriveerd in ons huisje op Bali of we bemerken een vreemdsoortige spanning. Korte tijd later horen we in de verte de wilde klanken van een gamelanorkest en meteen wenkt de beheerder van ons huisje ons om mee te komen. "Cremation ceremony in Monkey Forest" zegt hij met overslaande stem.
De crematie is voor de Balinees slechts één van de religieuze rituelen welke in alle facetten van het leven zijn verweven. Tijdens een verblijf op Bali wordt je van de vroege ochtend tot de late avond met de religie, het Bali-hindoeïsme, geconfronteerd.
Luide opzwepende gamelanmuziek gaat vooraf aan een levendige processie waarin ik verzeild raak en welke zich in de richting van het apenwoud begeeft. De crematie zal plaatshebben in dit woud met de Pura Dalem Agung Padang Tegal, de dodentempel, daterend uit de 14e eeuw, als decor.
Na een eredienst van gebeden en het aanbieden van offers is het crematievuur aangestoken en nemen de vlammen bezit van de sarcofaag. De muzikanten spelen met geweld een gejaagd ritme op de koperen gamelan instrumenten. De opstijgende rook draagt de ziel mee opweg naar een beter leven...
Een oudere man komt naast ons staan en wijst naar de vrouwen die rond de brandende sarcofaag staan en fluistert in gebrekkig Nederlands: "vroeger werden ze meeverbrand". Vragend kijken we de man aan en dan vertelt hij over zijn vader die als klein kind de crematie van een Balinese vorst heeft meegemaakt. "Vanaf het moment dat de vorst stierf mochten zijn eerste vrouw en zijn bijvrouwen de grond niet meer aanraken. Ze waren al ten dode opgeschreven. Op de dag van de crematie werden de vrouwen in hoge draagstoelen in de processie meegedragen naar de sera." Met een korte tussenpoze vertelt hij verder: "Het zou een schande zijn als hij zonder vrouwen gecremeerd zou worden en daarom sprongen de vrouwen tijdens de crematie zingend in de vlammen, om de ziel van de vorst te vegezellen. Een gruwelijk en bizar gebruik, dat uiteindelijk door de Hollanders is verboden."
Als na verloop van tijd het verkoolde lichaam uiteindelijk door de sarcofaag zakt prevelt hij een paar woorden. Het moet zoiets zijn als 'selamat jalan', goede reis, want de onsterfelijk ziel heeft zich nu immers losgemaakt van zijn aardse omhulsel.
Het begint al te schemeren als het vuur bijna is gedoofd. Veel mensen lijken plotseling haast te hebben. De man naast ons is ook verdwenen. Is men bang? Bang voor kwade geesten en demonen die hier bij donker rondwaren? Een klein groepje mensen, waarschijnlijk naaste familie, hurkt rond het nu bijna uitgedoofde vuur dat een roze tint over hun gelaat werpt...

Als we op onze horloges kijken beseffen we dat we nog geen 24 uur geleden op Schiphol in het vliegtuig stapte en zo kort na aankomst getuige zijn van dit belangrijkste onderdeel van de Balinese dodenritueel!

Voor meer webgaleries, achtergronden en de verhalen achter de foto's: www.album-editions.nl

album-editions Positie 8797 (0 p.) Lid sinds 20-11-2008 Foto's en tips: 102 Blogs: 8 Fans: 0

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
De bonte processie op weg naar de crematieplaats in het Apenwoud
blogfoto nr. 2
Vrouwen dragen offers mee die straks bij het dode lichaam worden
blogfoto nr. 3
Na een eredienst en gebeden nemen vlammen bezit van de sarcofaag
blogfoto nr. 4
De oplaaiende vlammen werpen een oranjegloed over de gespannen g
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

IJsplaneet
4 4
Gepost op 09 september
Verenigde Staten Alaska
Niet alléén koeien kalveren.
4 8
Gepost op 07 augustus
Verenigde Staten Alaska
A good day's catch!
4 3
Gepost op 21 april
Verenigde Staten Alaska

Reacties bij deze blog

Door: • Geplaatst op

Hallo,
Mooi om dit te lezen. Wij zijn momenteel op Bali en morgen vindt er weer een crematie ceremonie in Ubud plaats. Ik begrijp dat het tevens een nationaal feest is. In Ubud is het bijzonder druk op zo'n dag. We zijn met onze tweeling van 10jr oud op vakantie en hebben de indruk dat de ceremonie niet voor hun een leuke bezienswaardigheid zal zijn. Buiten het feit dat het in Ubud dan waanzinnig druk zal zijn. Kun je mij vertellen of het inderdaad niets voor kinderen is? Groet, Manuela

Door: • Geplaatst op

Ik heb een vraag ipv een reactie op jouw artikel : is er jou iets bekend over het doden van de zoon om die mee te begraven bij de dood van de vader. Een man (nu 38) vertelt dat dit in Tunesië zo was toen hij 3 maand oud was, en daardoor moest beschermd worden tegen dat gebruik. De uitleg is : een zoon heeft een grote waarde in Tunesië.
Kan ik dit ergens opzoeken???

Lione Kolsteren

Door: Lione Kolsteren • Geplaatst op

Wat een schitterend verhaal, kon het niet eerder lezen, bij plaatsing zat ik op Bali. Helaas geen begrafenis meegemaakt, want een indrukwekkende ervaring moet dat zijn!

leonvanmaenen

Door: leonvanmaenen • Geplaatst op

Wat een boeiende reisbeleving zeg! Een bijna letterlijke vuurdoop direct na aankomst. Die reiservaring hebben jullie maar in je zak. Ik vond het ook erg indrukwekkend om zo'n ceremonie mee te maken (januari 2005). Gefeliciteerd met de welverdiende blog van de week.

mama-afrika

Door: mama-afrika • Geplaatst op

Jeetje, heftig zeg, maar ook wel heel boeiend om dit mee te mogen maken. Gefeliciteerd met de erkenning voor deze bijzondere blog!

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.