Beijing reisblogs

China - Beijing: Over donkere dagen en lange muren

Puckske is er nu(tot 11 nov 2010) Gepost op 17 okt 103 reacties

Nog anderhalve dag zitten we in de trein. De laatste kilometers van Mongolië trekken langzaam aan ons voorbij, terwijl de trein in bochtjes rijdt om de heuvels over te komen. Het is al avond als we bij de grens aankomen. Dit is de beruchte grens waar iedere Trans-Mongolië reiziger voor gewaarschuwd wordt. Het wisselen van het onderstel. 6 tot 8 uur opgesloten in een trein, zonder wc of mogelijkheid om uit te stappen.
Eerst is het echte afscheid van Mongolië aan de beurt, waar we met de nodige norse gezichten en wat extra stempels het land uitgezet worden. Dan begint het spektakel pas echt…

Er staan rijtjes met Chinese douanebeambten klaar op het perron. Iedere wagon krijgt zijn eigen rijtje met Chinezen om de paspoorten in te nemen. Wanneer ze alle paspoorten eindelijk in beslag hebben genomen begint de trein echter weer te rijden. Achteruit nog wel. We worden met z’n allen in een grote loods gereden en alle wagons worden losgekoppeld. Daarna gaan we een paar meter de lucht in en wordt er met veel kabaal een set nieuwe wielen geplaatst.
Het hele proces gaat verrassend snel en eenvoudig. Het afkoppelen van alle wagons duurde langer en het opnieuw aankoppelen gebeurt met veel meer geweld. Uiteindelijk krijgen we, ver na middernacht onze paspoorten weer terug. Welcome in China!

Bij het wakker worden zien we een totaal ander landschap. Nouja, we zien iets van bergen, maar heel ver kunnen we niet kijken, want het is vreselijk mistig. De muur zien we dus ook niet vanuit de trein. Jammer, maar dat maken we later nog wel goed… Na het middaguur is het toch echt voorbij. We stappen uit op station Beijing, nog een beetje suffig van de rit en wat onwennig ten opzicht van het Chinese. De drukte is echter niets ontziend en we moeten al onze zintuigen op scherp zetten om te kijken waar we naartoe moeten. Er is namelijk geen pick-up voor ons en we moeten zelf ons hostel zien te bereiken. Op het kaartje leek het goed te doen, dus we stappen met een zeker gevoel in de metro. Dit blijkt ook goed te doen, alles is ook in het Engels geschreven, waardoor je niet naar de Chinese tekens hoeft te kijken. Helaas blijkt de stad zelf wel wat lastiger te doorgronden dan we verwachten. Waar de metro met zo’n 5 minuten klaar was lopen we ruim een uur door de hutongs in de buurt van ons hostel. Uiteindelijk is een Chinees stel, super-aardig, helemaal met ons meegelopen. Waardoor we na anderhalf uur dus eindelijk bij het hostel zijn. 500m van het metrostation af.
Als we ’s avonds genoeg moed bij elkaar hebben geraapt om de stad te trotseren zijn we alweer anderhalf uur aan het zoeken voor we onze medereizigers hebben gevonden. Vanavond hebben we afscheidsborrel voordat iedereen zijn eigen pad volgt.

Na de borrel en het voortdurende gezelschap zijn we toe aan een beetje rust. Dus we slapen eens lekker uit. Het is onze eerste volle dag in China en we besluiten meteen avontuurlijk te doen door bij een Chinese eetstraat te brunchen. Als enige westerlingen slaan we onze slag en we zijn aangenaam verrast. De keuzes die ze bieden zijn niet altijd begrijpelijk, maar wat we te eten hebben is erg lekker. Helaas is het ook vandaag erg mistig, het valt dus niet mee om ergens leuke foto’s van te maken. We besluiten daarom om wat door de stad het te lopen om ons een beetje te oriënteren. We weten ondertussen dat het centrum erg groot is. Alle straten lopen verticaal of horizontaal en het centrum is dus opgedeeld is blokken. Hier is een klein blok al snel een vierkante km en je vergist je gemakkelijk in de afstanden. Ons hostel zou om de hoek liggen bij de verboden stad, maar met dit stukje lopen staat er al snel 10km op de teller. Even een dagje oriënteren betekend dus blaren prikken.

Helaas is het de volgende dag regenachtig, wat gecombineerd met de nog steeds aanwezige mist zorgt voor een dag die eigenlijk een nacht is. Weer lopen we de stad in, om wat andere hoekjes te ontdekken en lopen een toeristisch steegje in, waar we overigens nog steeds de enige westerlingen zijn. Hier wordt alles aangeboden. Ze hebben zelfs levende schorpioenen, klaar voor de frituur, om te eten. We weerstaan onze drang om deze arme diertjes op te eten, maar proberen later nog wel een hapje van de straat. Het zijn gefrituurde tofu-blokjes en we vinden ze vreselijk smerig. Tot zover het experiment met gewoon wat bestellen. Dankzij het weer is het een beetje een verloren dag en we kruipen, volledig doorweekt, snel onder de dekens.

’s Ochtends zien we dat het zonnetje eindelijk door is gebroken. Met onze vers aangeschafte lonely planet en onze gehuurde fietsjes gaan we alle belangrijke pleinen en tempels af. Zo zien we the Forbidden City, Tian’anmen Square, Mao’s Mausoleum, de witte Dagoba en zijn net te laat voor de Lama Tempel. We fiesten zelfs een stukje om (14km) om alvast treinkaartjes voor morgen te halen. Voor € 53,- reizen wij al slapende naar Xi’an.
Onze laatste dag in Beijing is aangebroken. We hebben veel bezienswaardigheden gezien, maar de belangrijkste bewaren we voor het laatst. Vandaag gaan we namelijk naar de Grote Muur. Met een privéchauffeur racen we in 2 uur naar een deel van de grote muur. Er zijn, naast ons, maar enkele toeristen en we genieten van de rust en stilte. Het is veel klimmen en klauteren, maar als je dan eenmaal boven op de muur staat is het besef des te groter. Wat een machtig ding! En zo oud. Wat ons betreft valt de grote muur zeker onder de noemer wereldwonder.
Nadat we de meegebrachte lunch op deze bijzondere plek hebben verorberd wordt het tijd om weer terug naar de stad te gaan.
De volgende bestemming, Xi’an, wacht op ons…

Puckske Positie 26676 (0 p.) Lid sinds 14-07-2008 Foto's en tips: 10 Blogs: 8 Fans: 0

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
Wisselen van het onderstel op de grens Mongolie/China
blogfoto nr. 2
Dit is overdag! Mist & regen in Beijing.
blogfoto nr. 3
Op de grote muur
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

China - Yangshuo: Over karstpieken en bamboobootjes
3 1
Gepost op 26 december
China Guangxi en Guizhou
China - Hong Kong: Over hoge gebouwen en kleine kastelen
4 2
Gepost op 22 december
China Hongkong

Reacties bij deze blog

Puckske

Door: Puckske • Geplaatst op

De spoorrail zijn bij beide landen inderdaad anders. Ik geloof dat Rusland een ander formaat heeft. Dat is ten tijden van het communisme zo ooit besloten.

TravelGoom

Door: TravelGoom • Geplaatst op

Dit is toch wel een heerlijk avontuur. Boeiende inkijk met de grensformaliteiten zoals je dat beschrijft.
Sluit me aan bij Obiwan wat betreft de schijfstijl.
Hoelang heeft de treinreis nu bij elkaar gekost?

Obiwan

Door: Obiwan • Geplaatst op

Leuk en soepel geschreven. Leest lekker weg en wat een prachtig weer hadden jullie op de muur. Ik ben stik jaloers. Het wisselen van die onderstellen (waarom) is mij niet duidelijk. Misschien wil je mij dat nog eens uitleggen. Of zijn de rails van een ander formaat?

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.