Beijing reisblogs

China; hoe was het? (deel1)

yuri was er (tot 20 feb 2010) Gepost op 23 feb 102 reacties

"..."
Maar hoe China was? Briljant. We begonnen dus in Beijing waar in eerste instantie vooral de koude in de enorme stad veel indruk maakte, een graad of 7 onder nul met zeer harde Westenwind dus een gevoelstemperatuur van ongeveer -15. Nu ben ik wel wat gewend, gezien mijn Arctic Challenge Tour vorig jaar (zie andere blog), maar toch.
Min of meer toeval wilde dat de dag van mijn aankomst oudejaarsdag was. We wisten niet goed wat we hiervan moesten verwachten, en vooral waar we moesten zijn want het is en blijft een familiefeest. Gelukkig viel de verwachte drukte t.g.v. de grootste jaarlijkse migratie van mensen van over heel de wereld terug naar China reuze mee. Na wat rondvragen bij lokale kennissen en wat taxi chauffeurs besloten we vlak voor twaalven naar het uitgaansgebied HouHai te gaan, dat zich bevindt rondom een meer met dezelfde naam. Dat bleek een gouden greep te zijn, ondanks dat de cafés vooral leeg waren hadden we een perfect 360 graden zicht op wat men zoal de lucht in schoot. Nog nooit zag ik zo veel mooi vuurwerk met zoveel lawaai voor zo’n lange duur afgaan. Ook niet op het WK vuurwerkafschieten vorig jaar in Knokke. Overal waar je keek en continu bleef het komen. Eigenlijk hebben we gedurende ons gehele verblijf in China zowel ’s nachts als overdag vuurwerk gehoord, maar vooral de periode tussen ongeveer 23:50 en 01:30 uur was fenomenaal! Daarna ging het even hard door maar de kruitdampen (het was net oorlog) begonnen neer te slaan. Gelukkig waren we vrij doof van alle illegaal vuurwerk en konden we ondanks de knallen ( en met jetlag) toch goed slapen.
In alle vroegte op nieuwjaarsdag stonden we al in de rij voor De Verboden Stad. Eindelijk “The last Emperor” zelf beleven! We waren vrijwel de enige Westerlingen en het was vooral het eerste uur aangenaam rustig in de Verboden Stad. Stilstaan was echter niet aan de orde want de wind sneed dwars door mijn jas heen, ik was even terug in Lapland zeg maar, maar dan met Chinezen die met mij op de foto wilden alsof ik een vreemde eland was.
Omdat door de vakantie periode van de Chinezen de wegen aangenaam leeg waren was reizen door de stad verrassend snel, een ritje van zeg Tian’anmen Square naar het Zomerpaleis aan de rand van de stad duurt normaal minimaal een to anderhalf uur, nu was dat slechts 20 minuten. Erg prettig!
Het meer bij het Zomerpaleis was overigens zodanig hard bevroren dat het ijs was gaan kruien op enkele plaatsten. Ook het Olympisch dorp konden we natuurlijk niet overslaan, apart om te zien dat er een zesbaansweg naar toe gaat die overbodig is sinds het einde van de Olympische Spelen. We hadden grote moeite hier een taxi te vinden. ’s Avonds verbaasden we ons nog over het eten wat op de vele avondmarktjes (o.a. in de Hutongs) werd aangeboden; rupsen, kevers, zwarte schorpioenen en zeepaardjes (schandalig) op stokjes, als een sateetje en zelfs schapenpenissen om stokjes gewikkeld. Op de(illegale) levende honden en katten markten zijn we maar niet geweest.
Maar het gaafste van Beijing was toch onze hike van Jinshanling tot net voorbij Simatai, 4 uur en ongeveer 12 km afzien in de vrieskoude, maar met veel zon en een beetje sneeuw hier en daar, en natuurlijk onvergetelijke uitzichten vanaf de muur die als een slang over de bergen slingert. Ik word er nog stil van als ik er aan denk, en dat gebeurt niet snel. De eerste 2 uur kwamen we slechts een handjevol tegenliggers tegen, dus een geweldige keuze om deze lange afgelegen route te nemen over zowel goed gerestaureerde als in slechte staat verkerende delen van de muur. Vanwege de grote hoogte verschillen die je op de muur aflegt is de tocht niet voor iedereen weggelegd, zeker niet in de koude, zelfs mijn reisgenoot Jeroen (mijn vriendin zat met haar vader in het warme Zuid-Afrika), een amateur marathon en triatlonloper, had spierpijn de dag erna. Het regelen van vervoer (taxi) was moeilijker dan gedacht omdat veel taxichauffeurs thuis bij familie zaten, maar tegen een extra vergoeding wilden ze wel rijden.
(Zie verder deel 2)

yuri Positie 2257 (40 p.) Lid sinds 23-02-2009 Foto's en tips: 449 Blogs: 23 Fans: 6

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
the last emperor? goed koud; dus weinig volk!
blogfoto nr. 2
zielig!
blogfoto nr. 3
het meer van het zomerpaleis: geen waterfietsen deze keer
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Reacties bij deze blog

Mireille

Door: Mireille • Geplaatst op

Goh Yuri wat een akelig begin. Wat zal je in de rats gezeten hebben. Hopelijk zijn nu alle definitieve resultaten goed en kun je zonder zorgen verder. Het spijt me te horen van je moeder.
Je verhaal heb ik met een glimlach gelezen. veel herkenbaar, behalve natuurlijk die enorme kou brrrr! Wel bijzonder om het land en zo'n stad dan te zien want er zijn weinig toeristen. Zo'n kanller van een nieuw jaar kan alleen maar heel veel goeds betekenen. Ben benieuwd naar het vervolg. groeten Mireille

HRoddenhof

Door: HRoddenhof • Geplaatst op

Hoi Yuri, mooi beschreven, een verschil met Mei (2009) toen ik er was, nog meer impact denk ik door die kou.
Groet. Hermien.

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.