Cambodja reisblogs

Cambodja, een land dat opkrabbelt

lobkedijkstra was er (tot 04 mei 2010) Gepost op 04 mei 102 reacties

Cambodja... indrukwekkend, weerzinwekkend, weerzienswaardig.

Indrukwekkend om te zien hoe een volk overeindkrabbelt, het verleden begraaft en de toekomst opbouwt. Lichamen beschadigd, gehavend, verminkt, maar evenzo krachtig, sterk, trots. Gezichten zijn getekend, onthullend, maar ogen kijken hoopvol en glimlachen staan breeduit.

Weerzinwikkend om de puzzelstukken geschiedenis te verzamelen en in elkaar te passen. Een puzzel zonder rand, zonder begin, zonder eind. "Het kwaad is geschied", maar het monster loert nog onder de oppervlakte. Pol Pot is dood (zonder fatsoenlijke rechtspraak), maar zijn kornuiten bepalen vandaag-de-dag nog Cambodja's politiek. "Een tikkende tijdbom" en daarmee de abstractere versie van een veel concretere erfenis: de enorme hoeveelheden landmijnen en andere explosieve ellende. Het land ligt ermee bezaaid, ongelukken zijn aan de orde van de dag (noemen ze 't daarom "casualty"?). De regering heeft blijkbaar nooit geleerd "je eigen troep op te ruimen", neemt geen verantwoordelijkheid en werkt zelfs initiatieven tegen. Ik leer het verhaal kennen achter een man; Aki Ra. Als kind werd hij gedwongen te vechten voor de Khmer Rouge, later voor het Vietnamese leger en uiteindelijk het Cambodjaanse verzet. Het jarenlange werk als mijnenlegger bracht hem de expertise om nu (dezelfde?) mijnen te ruimen. Een vrijwillige klus, met zijn eigen leven als constante inzet. Naast een prive-verzameling van duizenden ontmantelde mijnen, bommen en granaten biedt hij onderdak, voedsel en onderwijs aan twintig kinderen die het slachtoffer zijn geworden tijdens het spelen of werken in het veld. Het is hem verboden om het een museum te noemen; dat zou toeristen kunnen trekken en laten zien wat maar liever verborgen moet blijven.

Cambodja; indrukwekkend, weerzinwekkend, maar ook zeker weerzienswaardig. Op elke hoek van de straat word ik aan mijn vak herinnerd, in de meest essentiele vorm, zoals het vanaf het eerste uur bedoeld is, waarvoor het is uitgevonden, waardoor het "mijn ding" is geworden. Waar zou een fysiotherapeut meer voldoening kunnen vinden dan hier? Cambodja daagt me uit een droom te dromen; wie weet wel waar te maken.

De imposante bouwwerken van de Tempels van Ankor zijn een uitgebreide en grondige verkenning meer dan waard. Als ik me probeer in te beelden hoe koningen, volksleiders, halfgoden regeerden, hun macht over het volk lieten neerdalen, de eeuwenoude stenen trappen beklommen en offers brachten om de goden gunstig te stemmen, voel ik mezelf voor even... dan weet ik: het is tijd om te gaan. Op naar Thailand.

lobkedijkstra Positie 21068 (0 p.) Lid sinds 04-05-2010 Foto's en tips: 0 Blogs: 6 Fans: 0
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Vietnam "in balans"
0 0
Gepost op 04 mei
Vietnam
Over de Friendshipbridge naar Laos
0 0
Gepost op 04 mei
Laos
Het dagelijks leventje in Mae Sot
0 0
Gepost op 04 mei
Thailand

Reacties bij deze blog

Door: • Geplaatst op

Dag Lobke,
je maakt je er wel gemakkelijk vanaf door te stellen dat de oude machtsmannen Cambodja in hun greep hebben en dat het land daarvan opknapt. De premier Hun Sen was een bevelhebber in het leger van Pol Pot en heeft hem tot zijn dood in de achterafgebieden laten leven. Er werd niet naar hem gezocht ( ja soms, alsof) want Pol Pot kon natuurlijk heel veel vertellen over de Khmer Rouge - activiteiten van de huidige premier. Je hebt de ondemocratische machtverhoudingen in Cambodja niet begrepen helaas.
Sluit je ogen niet voor de feiten. De Cambodjanen zitten nog steeds in de houdgreep van een dictator. Ze zijn bang om opnieuw een wreed oordeel over zich af te roepen als ze durven te protesteren tegen zijn oneerlijke praktijken.

Sjoerd

Door: Sjoerd • Geplaatst op

Mooi en boeiend geschreven! Zeker een land wat ik nog eens wil bezoeken.

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.