Phnom-Penh reisblogs

Phnom Penh

jonneke is er nu(tot 25 mrt 2009) Gepost op 25 mrt 093 reacties

Gisteren ochtend stond er om 6 uur al een van de hotelmannetjes op onze Siem Reap hotel deur te kloppen om ons te wekken. We moesten namelijk om 7 uur met de bus mee naar Phnom Penh.
Het was wederom een lekkere crappy bus waar veel te veel mensen in werden geduwd waardoor de helfd moest staan. Na een paar rondjes door het centrum te hebben gereden (waarom? niemand weet het) werden we afgezet bij een andere bus en konden we gaan! In deze bus waren we de enige blanken. Waarschijnlijk omdat we voor de goedkoopste optie hadden gekozen (minder luxe.. kommer & kwel..) Hierdoor voelden we ons wat minder toeristen wat wel fijn was voor de verandering (hoewel we alsnog door iedereen aan werden gestaart, hehe).
Toen we eindelijk aankwamen in Phnom Penh werden we hartelijk onthaald door alle tuktuk chauffeurs met dollar tekens in hun ogen. We zijn de eerste beste tuktuk maar ingesprongen want we waren erg moe.
We werden afgezet bij wat hotels die veel te veel geld vroegen per nacht. Uiteindelijk een goedkope gevonden maar dan ook wel een een dodgy buurtje. Het staat op palen in het water, wat wel grappig is.
De eerste nacht hebben we nauwelijks geslapen omdat het hier zo enorm heet is, veel warmer nog dan in Siem Reap.

Vandaag zijn we naar de Killing Fields en Tuol Sleng geweest -> de plek waar alle onschuldige gevangen werden vermoord en gemarteld tijdens Pol Pot's regime. Dat was wel heel erg heftig! De killing fields was heel klein, veel kleiner dan ik had verwacht iniedergeval. Het is heel onwerkelijk om daar te lopen. Het ziet er allemaal best vredig uit met overal bloemetjes en fluitende vogels maar uit de grond steken op veel plaatsen botten en kleding en overal zijn kuilen. Het is moeilijk om je voor te stellen dat dat, nog geen 30 jaar geleden, massa graven waren. Overal staan ook bordjes met wat waar was. Zoals een boom waar tegen kinderen in elkaar werden geslagen en gemarteld. Vreselijk!
Daarna gingen we door naar Tuol Sleng former office S.21, een genocide museum. Vroegen was dat een school maar in april 1975 nam Pol Pot het over om er een gevangenis van te maken waar onschuldige mensen gemarteld werden. Was nog wel heftiger dan de killing fields! We hadden een gids mee die ons veel verhalen vertelde. Zelf was ze 8 toen Pol Pot aan de macht kwam. Haar vader, broer en zus zijn in die tijd vermoord en zelf is ze samen met haar moeder en zusje ontsnapt naar Vietnam. Ze had blijkbaar veel geluk gehad. We mochten de cellen in waar foto's hingen van mensen die gemarteld waren, niet echt prettig om te zien. In een ander gebouw hingen foto's van iedereen die ooit in de gevangenis had gezeten. In 1 kamer hingen er ook foto's van een paar mensen voor en na de martelingen, echt verschrikkelijk!
Er hingen ook veel foto's van de soldaten die vaak tussen de 14 en de 18 waren. Dat had ik nooit verwacht, zo jong! Ze werden heel jong bij hun families weggehaald en gehersenspoeld. Ze werden gemaakt om te moorden en moesten ook vaak familie en vrienden ombrengen.
Onze gids vertelde ons dat veel mensen van de rode khmer nog leven en sommige zelfs nog in de regering zitten. Ze kon er niet veel over zeggen, ze was erg bang.

Dit was dus een erg indrukwekkende dag! We gaan zo terug naar het hotel om de film 'the killing fields' te kijken, ik ben benieuwd.

Tot de volgende keer.

xx

jonneke Positie 30584 (0 p.) Lid sinds 25-09-2008 Foto's en tips: 162 Blogs: 57 Fans: 0
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

weer terug thuis
4 2
Gepost op 29 mei
Nederland Zeeland
Nog maar 1 nachtje slapen!!
0 8
Gepost op 21 mei
Australië Sydney
Vaarwel Melbourne!
0 6
Gepost op 18 mei
Australië Melbourne

Reacties bij deze blog

Door: • Geplaatst op

Ha lief nichtje,
Ik was zomaar in Australië blijven hangen, iets niet helemaal begrepen ofzo. Evelien zei dat je al een heleboel meer had geschreven. En inderdaad!!!! Mijn laatste reactie staat dus op een oude blog, felicitaties en zo, levensverhalen over de poes, etc. Geweldig wat je nu weer allemaal ziet en beleeft. En ook heftig. Ik kan niet wachten tot je het zelf in eigen persoon vertelt met foto's erbij enzo! Geniet maar van het warme weer, hier is het nat en koud en vies en chagrijnig en werken en vroeg opstaan en nog meer van dat alles. Pietepaf begint al weer een beetje rond te strompelen, maar is ook redelijk depressief. Ik ben bijna een beetje jaloers op al die ervaringen die je hebt opgedaan en nog opdoet. Ik vind het echt geweldig knap dat je dat allemaal zomaar doet! Van een simpel deerntje uit Zeeland tot een wereldreiziger! Petje af. Zo, genoeg complimenten. Dadelijk ga je nog naast je schoenen lopen in plaats van erin. Nou kind, liefs en kroel van mij en kopjes van Smeerkees, Jakke en Pietepaf. Miauw!!!

Door: • Geplaatst op

Hoi Jonneke:
Wat je pa zegt, kan ik helemaal beamen. Zelf was ik ooit 18 toen ik nog met mijn ouders op vakantie ging naar Polen en het concentratiekamp Auswitch heb bezocht. Een heel heftige ervaring; je voelde het verdriet en de ellende door je heen gaan. Een hele emotionele ervaring, maar een die ik nooit heb willen missen.
Goed dat juliie die kant van dit land ook willen opzoeken! Nog veel mooie dingen zien en genieten maar!
Liefs, Ineke

Door: • Geplaatst op

Nou, meisje, dat moet inderdaad een indrukwekkende dag zijn geweest. En een heel andere trip dan alle andere waarbij je vooral veel plezier kon hebben. Ik vind het wel heel goed van jullie dat jullie niet alleen de leuke kanten van een land willen zien maar ook de schaduwzijde. De meeste van jullie leeftijdgenoten gaan toch vooral naar Azie voor de stranden en het goedkope uitgaansleven, en willen liever niet geconfronteerd worden met zulke verschrikkelijke zaken. Maar het is goed je ogen niet te sluiten voor wat de geschiedenis je leren kan. Zo zie je wat haat kan doen met mensen. Wel goed te vernemen overigens dat het regime in Cambodja zo open is over die zwarte bladzijde uit hun verleden; in veel landen zou dat worden verzwegen.
Als je straks weer thuis bent zul je waarschijnlijk met heel andere ogen kijken naar TV-programma's als "Sweet Sixteen" waar lege barbiemeisjes overstuur raken omdat ze een vingernagel gebroken hebben.
Als je straks weer thuis bent....
Wij tellen de dagen af tot we je weer eens lekker kunnen knuffelen. Maar eerst moet je nog maar eens goed de cultuur van Cambodja, Laos en Thailand in je opslurpen, de ervaringen die je nu opdoet gaan je leven lang mee, ze maken je een rijker mens. En je was al zo leuk !
Hey, kijk goed om je heen, zie vooral het goede en geniet daarvan.
XXXXX Papa.

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.