Centraal Uganda reisblogs

Een school in Uganda met mijn naam!

Annemaria was er (tot 09 jan 2006) Gepost op 15 apr 095 reacties

In januari 2006 was het dan zover: na de vele voorbereidingen, projecten, acties en vergaderingen vertrok ik met drie kerels (die ik nog niet zolang geleden had leren kennen) naar Uganda. Doel: meehelpen met het bouwen van een nursery school in Kabojja, zo'n 50 kilometer ten westen van Kampala. Een HBO studente heeft een kleine stichting opgericht, een stuk grond gekocht in Uganda en mensen verzameld om mee te helpen bouwen. Daar stonden we dan! Er was al een groepje twee weken eerder vertrokken en zij hadden al veel zwaar werk verricht: het omspitten van het gras, geulen uithakken voor de muurtjes van de fundering. Deze ruimtes volstorten met grond, dat uitvlakken, grote (echt grote) stenen erin sjouwen en die kleinslaan met een voorhamer. Alles met de kruiwagen en de schep.

Ons werk bestond vooral uit lijntjes maken en stenen overgooien. (En uitkijken dat je er geen op je schenen geworpen kreeg door even op net het verkeerde moment om te kijken.) Specie in een schaal van A naar B dragen en puin ruimen. Er waren verschillende Ugandese boys aangenomen (waarvan er één enige opleiding in dit vak had, maar iedereen bouwt daar zijn eigen huisje en is dus wel bekend met hoe en wat) en met elkaar hadden we de grootste lol.
's Avonds kwamen ze vaak bij ons gehuurde huis langs om met elkaar wat te drinken in de tuin bij kaarslicht, daar de stroom geregeld en op gezette tijden uitviel.

Enfin, er valt nog veel over dit project te vertellen, maar we maken even een sprong naar het heden. Ik heb nog steeds contact met twee van de jongens van de bouw, per e-mail. Kayongo Steven, even oud als ik. Vier kinderen, waarvan twee van hem (hij is gescheiden) en twee van zijn overleden zus. Geen opleiding, weinig werk. zolang het project duurde had hij een vast inkomen, maar aan alles komt een eind..... Mijn vriendin sponsort zijn zoontje, zodat die naar school kan. We krijgen met enige regelmaat bericht dat dan de een en dan de ander weer malaria heeft en dan hopen we maar dat het weer goedkomt.

De laatste twee mails hadden echter een verrassende inhoud, een vriend van hem had een school of project opgestart en of het mijn naam mocht krijgen..... Huh?
De tekst van het eerste mailtje daarover luidde:

[i]Hi Annemarie,
Hope you are fine and the new year is still very ok.
How is school and the children?
Please a friend of mine has a school but we are proposing to put it in your names.
Please advise me.
Wish you all the best of luck.
Rgds,
KAYONGO STEVEN.[/i]

Dat was even een verrassing, dat ze überhaubt een project hadden opgestart! Super!
Mail twee na een aantal ophelderingsvragen van mijn kant:

[i]Hi Annemarie,
Hope you are doing well and work is good, How is school and the children?
Actually i wanted to ask you and advise me whether it is possible to turn this child care centre into a big foundation with the aim of helping people who are lesadvantaged by giving them quality education at a subsidised fee/ free education.
And even to provide other activities which help the community at large.
so since you are in the Education sector and you are our good friend i would be very proud to name this foundation into your names as a sign of love and rememberence for the good work you are doing to teach the young generation.
The school has already started with a few children but we want to open up a chance to these youngesters such that they can also broaden their relationship internationally and even to explore more chances for sponsorship.
Convey my sincere greetings to the children that i love the all.
Please you can still ask me where you have not understood.
Wish you the best of luck.
Tot zien
KAYONGO STEVEN.[/i]

Oké, het is dus geen misverstand. Ik mailde meteen terug dat ik erg vereerd was!
Volgende mail:

[i]Hi Annemarie,
Hope you are fine and work is good.
Sorry for delying to send you photos for the children as you had requested but the problem is we donot have our own CAMERA and we hired some one to do so, unfortunately the film got spoiled when power went off as they were editing them.
But we have taken other photos hope you will have them by next week.
We have not yet registered the foundation though the school has already begun.
But were with the view of making you to be our CO-ORDINATOR, have you accepted?
And we were with the view if ANGELA could accept to be our PATRON.
Please we are waiting for your advice.
Rgds,
KAYONGO STEVEN.[/i]

De wens om nog een keer terug te gaan is groot, ware het niet dat een ticket die kant op niet heel goedkoop is. Het moet er toch wel een keer van komen, ik moet toch zeker mijn gezicht laten zien bij een schooltje in Uganda dat mijn naam heeft! Hoe cool is dat!

Annemaria Positie 15685 (0 p.) Lid sinds 20-01-2009 Foto's en tips: 495 Blogs: 10 Fans: 3

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
De eerste foto's uit Uganda van het project.
blogfoto nr. 2
Meer beeldmateriaal.
blogfoto nr. 3
De kinderen van ons schooltje, hier nog op de oude (gehuurde) lo
blogfoto nr. 4
Aan de arbeid in 2006!
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Documentaire Thailand deel II
0 4
Gepost op 07 maart
Thailand
Documentaire Thailand deel I
0 2
Gepost op 07 maart
Thailand
Gratis schoonheidsbehandeling
3 2
Gepost op 16 januari
Marokko Marrakech

Reacties bij deze blog

Annemaria

Door: Annemaria • Geplaatst op

Uiteraard verstopt Steven in alle mails zo ongeveer een verkapte hulpvraag, dat is mij niet vreemd. Zelfs ter plekke, wanneer met elkaar nog wat dronken in de tuin, werd de vraag zelfs rechtstreeks gesteld. Maar je kunt nu een keer niet iedereen helpen, je moet ook nee kunnen zeggen. We waren daar voor een mooi project en natuurlijk ook een mooie ervaring. Het is super dat we nog contact hebben, ik wil zeker nog een keer terug. Soms sturen we een pakketje met kleding, speelgoed etc. op. Mijn vriendin sponsort zijn kind, die kan dan naar school. Dat geld komt goed terecht, er komen ook updates van zijn vorderingen, rapporten worden opgestuurd. Maar daar blijft het voorlopig bij.
Steven is een goede kerel, zorgzaam voor zijn kinderen en ik vind het te begrijpend dat ze ons om hulp blijven vragen. Geef ze eens ongelijk: wij rijke westerlingen en zij met hun dagelijkse problemen en onzekere toekomst.

Door: • Geplaatst op

Klinkt erg leuk, maar zoals ik het verhaal en vooral de emails van Steven lees, is het een verkapte vraag van hem om financiële steun voor de grootse plannen die hij heeft. Ik schat dat hij ongeveer een ton aan euro's nodig heeft voor z'n school, sociale hulpverlening en voor de internationale stages die hij de leerlingen van zijn nog te bouwen school wil laten lopen.
En hij wil ook graag dat je een camera naar hem opstuurt.

Mireille

Door: Mireille • Geplaatst op

Erg leuk, grappig de mailtjes van Kayongo Steven er tussen in zijn beste Engels.

Bowral

Door: Bowral • Geplaatst op

Heel mooi verhaal!

TicoTica

Door: TicoTica • Geplaatst op

Gaaf zeg, dan voel je je pas echt vereerd!
ik hoop voor je dat je er ooit naar toe kan gaan.

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.