Centraal Uganda reisblogs

Bloed, zweet, tranen en..gorilla's!!

mama-afrika was er (tot 21 okt 2010) Gepost op 11 apr 1021 reacties

Bij de stralen van het eerste ochtendlicht zie ik de bergen van Bwindi Impetreble Forest zich uitrekken in een spookachtige wolk van nevel. De bergen boezemen me angst in. Zal ik het redden om ze te bedwingen?

Gewapend met een tasje eerste levensbehoeften, bananen, blikjes Red Bull, Tuc crackers, videocamera en fotocamera vertrek ik naar de ontvangstpost. Ik vind het waanzinnig spannend, maar kijk ontzettend uit naar een ontmoeting met de meest bedreigde diersoort van Afrika…..de berggorilla.


Nadat alle strenge instructies zijn verteld zet ik pas naar de rand van het gebergte en begin ik samen met de gidsen aan de tracking door het bijna ondoordringbare oerwoud. De vegetatie is dik, de lucht is dun. Na 5 minuten klimmen ben ik al doorweekt door de hoge luchtvochtigheid. Het klimmen is ontzettend zwaar. Er zijn geen paden en de grote luchtvochtigheid zorgt voor een soort moerasbodem. Ik loop door de dikke laag van rottende vegetatie en zachte modder. Adem halen is moeilijk, je krijgt bijna geen lucht. We zitten op ongeveer 3000 meter boven zeeniveau, dus ook hoogteziekte ligt hier op de loer. Zelfs voor hele fitte mensen blijkt dit een zware tocht.

Ik wordt opgeslokt door de groene wereld van de Oegandese Jungle. De sfeer is geheimzinnig, de spanning is groot. Ik mag alleen mijn wandelstok gebruiken, jezelf ondersteunen met takken en lianen is niet toegestaan. Overal ligt het gevaar op de loer: gevaarlijke spinnen, bijtende rode mieren, slangen enz. Op mijn sokken zie ik de eerste bloedzuigers een poging doen mij als gastvrouw te gebruiken. De beproeving is nu echt begonnen. Bwindi geeft haar gorillas niet cadeau.

We lopen al ruim 4 uur en ik heb al heel wat moeten stijgen, maar nog geen teken van de gorilla’s. Waar ben ik aan begonnen, denk ik, en spontaan lopen de tranen over mijn wangen. De spanning en de uitputting worden me even te veel. “Het is niet ver meer”, zegt de gids, “hooguit nog een kwartiertje lopen”….Dat geeft me de kracht om door te zetten, al fluistert een stemmetje in mijn achterhoofd dat Afrikanen de tijd nog wel eens verkeerd inschatten.

Dan zie ik de sporen van gespleten bamboo, het teken dat ze hier zijn geweest! Mijn hart begint sneller te kloppen. Op mijn tandvlees klim ik verder omhoog. Het kwartiertje blijkt uiteindelijk anderhalf uur te zijn. De gidsen beginnen vreemde keelgeluiden te maken, een teken van goede manieren, om de gorilla’s te laten weten dat we eraan komen. En daar zijn ze… een familie van ongeveer 25 gorilla’s ligt een beetje te dutten en uit te buiken. Opnieuw komen de tranen, dit keer van pure emotie. Dit is waarschijnlijk de meest fantastische ervaring in mijn leven!!

Wat een geweldige dieren. Zo groot, en toch zo kalm. De kleine gorilla baby’s dansen om de silverback heen, en deze kolos van 200 kilo speelt voorzichtig met ze mee, zich duidelijk bewust van zijn kracht. Ik zit op ongeveer 3 meter afstand als 1 van de baby’s besluit om dichterbij te komen. Op mijn knieeen kruip ik langzaam achteruit. Een close contact is niet toegestaan, een gorilla heeft voor 98% dezelfde genen als mensen en zijn zeer gevoelig voor overdraagbare ziektes. Het kleintje slaat met zijn klein vuistjes op zijn borst, en kijkt me met zijn mooie bruine ogen doordringend aan. Dan is het magische moment voorbij, en rent hij terug naar de groep.

Na een uur moeten we de groep verlaten en alsof ik op veertjes loop maak ik de afdaling van nog eens 2,5 uur. In totaal heb ik er 8 uur over gedaan, maar het was alle bloed, zweet en tranen waard. Het was het meest magische en fantastische uur van mijn leven!!

De berggorilla’s leven op de rand van de afgrond, er zijn nu nog ongeveer 700 berggorilla’s die leven in het berggebied van Uganda, Rwanda en Congo. Natuurbescherming en de bewustwording van de lokale bevolking moet deze fantastische dieren weer een toekomst geven. De kosten voor een ontmoeting met de berggorilla’s zijn hoog, maar dragen voor 100% bij aan het behoud van deze zeer bijzondere mensenapen.
Meer informatie over de gorillatracking : uganda wildlife authority

mama-afrika Positie 30126 (0 p.) Lid sinds 11-11-2008 Foto's en tips: 68 Blogs: 18 Fans: 66

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
magisch moment
blogfoto nr. 2
silverback male gorilla
blogfoto nr. 3
uitbuiken
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Dromenland en Reis-blues
0 19
Gepost op 22 oktober
Nederland Gelderland
Avonturen met het blauwe ezeltje
0 10
Gepost op 22 oktober
Ethiopië Addis Abeba
De zwartste bladzijde uit mijn reisdagboek
0 29
Gepost op 23 juli
Mozambique Inhambane

Reacties bij deze blog

rianne

Door: rianne • Geplaatst op

Wat een geweldig verhaal! Het kippenvel staat op mijn armen. Hoop dit ooit zelf mee te mogen maken!

Leeu

Door: Leeu • Geplaatst op

Super om mee te maken en je barre tocht werd wel beloond!

ingrover

Door: ingrover • Geplaatst op

wat een prachtig meeslepend geschreven blog Yvonne!En wat was het ongleofelijk zwaar maar dubbel en dwars waard!Wij hoefden niet zo lang te lopen en klauteren als jij maar lang genoeg en wij hadden ook nog eens vontinue stromende regen.Op de terugweg stroomde de modder van de bergen af!Helaas heb ik daardor geen mooei foto`s!Maar het is onvergetelijk mooi en het geld en de zware tocht echt waard,ik zal het nooit vergeten!

GrietBuis

Door: GrietBuis • Geplaatst op

Wat een boeiende blog! Je moest er wel iets voor over hebben maar dan zie je iets wat je nooit meer vergeet! Deze magische ontmoeting en wat er op je netvlies staat neemt niemand je ooit nog af!!!!

yuri

Door: yuri • Geplaatst op

goed beschreven, ik kan echt niet meer wachten...

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.