Zuid Sahara en oases reisblogs

Erg Chebbi

Willemien was er (tot 14 mei 2010) Gepost op 30 mei 107 reacties

Erg Chebbi

Met donkere ogen monstert de karavaanleider het kleine groepje toeristen. Omar, Berber, man van de woestijn, met de typische blauwe djellaba en blauwe tulband. Zijn kostbare dromedarissen liggen rustig op de grond te kauwen en wachten tot hij heeft gekozen welke berijder hij aan hen toe wijst. Hij kiest rustig en zorgvuldig. Zijn motief voor de keuzes is onduidelijk maar zeer beslist. De zon schijnt onbarmhartig op ons hoofd. Uit voorzorg hebben we bij de alom aanwezige Marokkaanse handelaren een meterslange doek gekocht en die ook op authentieke wijze om het hoofd geknoopt.

Als de dieren met hun berijders in het zadel staan, zet de kleine karavaan zich langzaam in beweging. Het enige geluid in deze leegte komt van de voeten van de dromedarissen. Met een lichte plof komen ze in het losse zand. De kleine woestijnstad Merzouga aan de rand van de Marokkaanse Sahara verdwijnt achter ons.
Voor ons in het licht van de namiddagzon verschijnt een prachtig landschap van okergele zandduinen met daartussen stukken steenwoestijn. Diep gele duinen met scherpe lijnen door de wind gevormd tot een kunstwerk, steken af tegen een egale azuurblauwe lucht.

Op de rug van de dromedaris drijven mijn gedachten weg en waan ik me schommelend in een zandzee waar de wind kleine golfjes heeft gemaakt en rondom mij ook nog honderden meters hoge golven zijn. Dromedaris, schip van de woestijn……..
De uren verstrijken, steeds verandert het zandlandschap. Het blijft fascineren.
Eeuwen zijn karavanen door dit landschap getrokken. De Sahara door met kostbare lading: zout, goud, zilver en slaven. Tachtig reisdagen per kameel verderop naar het zuiden ligt Timboektoe, de zandstad van Mali die zo’n grote indruk op me maakte. Met mijn tulband op voel ik me net een trotse bewoner van de woestijn. Als dat licht schrijnende gevoel aan mijn achterwerk mij niet voortdurend aan de waarheid zou herinneren.
Omar de karavaanleider knikt mij bemoedigend toe. Nu ben ik zijn kostbare handelswaar.

Voor ons doemt ineens een kleine oase midden in de leegte op. Het eindpunt van onze tocht. Ik ben niet de enige die blij is uit het schurende zadel te zijn. Vermoeid laat het groepje zich in het warme zand zakken om wat uit te rusten. Als de avond valt en het donker wordt in de woestijn, zitten we bij elkaar om onze ervaringen van de dag te delen. De cameldrivers hebben voor ons een heerlijke tajine gemaakt. Zittend en liggend in de nomadentent genieten we er van.

Nog is de verwondering niet ten einde. Even fascinerend als het bijzondere zandlandschap van de Erg Chebbi is het schouwspel boven ons . Duizenden en duizenden sterren twinkelen boven ons hoofd in het heelal, zo helder. Nergens is de sterrenhemel zo overweldigend als in het woestijnlandschap.
Terwijl we dromerig naar de sterren boven ons kijken klinkt uit één van de nomadententen muziek van trommels en gezang……………..

Willemien Positie 59 (52317 p.) Lid sinds 21-02-2010 Foto's en tips: 1081 Blogs: 10 Fans: 9

Foto's bij deze blog

blogfoto nr. 1
Mannen van de woestijn
blogfoto nr. 2
Dromedarissen wachten rustig op hun berijders
blogfoto nr. 3
Hooggezeten, genieten
blogfoto nr. 4
Sprookje, het zand kleurt met de zon
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Ghana, Afrika puur
4 12
Gepost op 10 april
Ghana
Wij gaan Ghana ervaren!
0 10
Gepost op 17 maart
Ghana Accra
Maandthema foto idee
4 9
Gepost op 20 oktober
Nederland Gelderland

Reacties bij deze blog

pbroek

Door: pbroek • Geplaatst op

Ik deel dit prachtige verhaal helemaal,wij hebben dit ooit in de sahara van Tunesia gedaan en overnacht bij de berbers,een onvergetelijke bijzondere belefenis.

TravelGoom

Door: TravelGoom • Geplaatst op

Deze blog leest heel langzaam. Op de deining der dromedarissen. Daardoor heerlijk dromerig leesvoer. Erg mooi gedaan!

janhermens

Door: janhermens • Geplaatst op

Heel herkenbaar en inderdaad een aparte en prachtige belevenis. Voor liefhebbers: de terugweg lopen!
Prachtig beschreven, Willemien!
Groetjes, Jan en Christien

Jelle51

Door: Jelle51 • Geplaatst op

Mooi beschreven, volgend jaar moeten wij die kant ook maar eens op!

dereizigers

Door: dereizigers • Geplaatst op

De dromedaris is dan wel het schip van de woestijn, blijkbaar is de westerse kapitein blij dit schip te mogen verlaten na al die uren. Mooi beeldend beschreven, het lijkt me een prachtige ervaring (ook al weet je dat je de terugreis op hetzelfde schip mag maken...)

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.