Kenia reisblogs

Een kritische blik op vrijwilligerswerk (column)

YvettevdBrand was er (tot 16 aug 2010) Gepost op 21 nov 108 reacties

Vrijwilligerswerk is een booming business. Business? Ja, want wat is nou de exacte reden dat mensen vrijwillig gaan helpen in een weeshuis wat in hun ogen arm is en waarvan ze geen benul hebben van de stand van zaken? En dat bovendien echt niet zit te wachten op de goedbedoelde hulp van westerse mensen die wereldvrede willen.

Een studente krijgt het in haar hoofd om haar zomer te spenderen in een land als Kenia als vrijwilliger in een weeshuis, omdat ze iets waardevols wil doen wat het leven, of beter gezegd haar leven, verbeterd. Ze werkt er een heel jaar hard voor om de som geld bij elkaar te sparen, schakelt een louche organisatie in waar ze 1000 euro administratiekosten voor moet betalen -waar de directeur vervolgens op een milieuvervuilende vakantie van gaat- en vertrekt vol goede moed én met een hoop lofwoorden van vrienden en familie naar het hulpbehoevende land. Want je hele zomer opgeven om Afrikaanse wezen een leuke tijd te geven is natuurlijk een complimentje waard. ‘’Ik wil een verschil maken!’’

Yeah right. Mag zij mij vertellen wat voor verschil het maakt om twee maanden lang ouderloze kinderen te entertainen, allerlei verhalen te vertellen over hoe goed het wel niet is in Europa en een band met elk kind op te bouwen om vervolgens weer voorgoed te vertrekken. En dat maken de kinderen minstens vijf keer per jaar met twintig verschillende vrijwilligers mee.

De vrouw in kwestie komt voldaan en vol verhalen thuis en haar leven is voorgoed veranderd, want: wat is het leven toch verschrikkelijk als je als wees in een klein modderhuisje moet leven! En wat voelt zij zich vereerd dat ze het heeft mogen mee maken en de kinderen toch nog een lichtpuntje heeft mogen bezorgen!

Bijzaak is dat de arme wezen achterblijven en een enorme verlatingsangst opbouwen. Want natuurlijk heeft elk kind liefde en aandacht nodig en natuurlijk vinden ze het geweldig dat een goedhartige vrijwilliger haar tijd besteed aan spelletjes spelen met hen en bakken vol cadeautjes mee neemt. Jammer alleen dat daar zo’n grote prijs aan hangt. Het enige verschil wat ik zie zijn nog meer verschillen tussen arm en rijk en een vrijwilliger die haar leven ‘’verbeterd’’ heeft.

Juist een wees klampt zich meteen aan iemand vast die hen aandacht en liefde geeft, het ouderschap ontbreekt immers. Maar als die ’vervanger’ na een aantal liefdevolle maanden weer opstapt, dan is het die wees die gebroken achterblijft. Nu zal de eerste keer niet zo’n ramp zijn, maar als een kind continu vertroeteld en vervolgens verlaten wordt, dan zijn de gevolgen niet te overzien. Het vertrouwen in de medemens valt weg, ze hebben weken verdriet omdat hun ‘grote zus’ hen weer verlaten heeft en ze kunnen zich niet meer binden aan anderen. En juist die binding is zo essentieel voor kinderen.

Daar komt ook nog eens bij dat ze een soort utopie krijgen van de westerse maatschappij, want daar wonen alle vrijwilligers die zo gelukkig en aardig zijn. En daar komen alle cadeautjes en kleren en schoolspullen vandaan. Conclusie is dat ze opgroeien als mensen met bindingsangst met een enorme drang naar het Westen en niet gelukkig kunnen worden. En dat allemaal omdat onze welwillende vrijwilligers het nodig vonden om hun steentje bij te dragen.

Mijn advies voor alle wereldverbeteraars onder ons is om lekker door te gaan met geld in te zamelen en Derde Wereld landen te helpen, maar ga nooit in een weeshuis werken, want je hebt geen idee wat je kan veroorzaken!

YvettevdBrand Positie 2135 (40 p.) Lid sinds 28-09-2010 Foto's en tips: 38 Blogs: 7 Fans: 0
deel dit artikel met je vrienden:

Andere blogs van deze gebruiker

Kinderlijke puurheid
4 7
Gepost op 29 mei
Tanzania Overige gebieden
Een rit met dichte ramen
0 5
Gepost op 08 februari
Panama Caribische kust
Mañana mañana
0 4
Gepost op 25 januari
Panama Santiago

Reacties bij deze blog

TravelGoom

Door: TravelGoom • Geplaatst op

Boeiend om dit te volgen. Met dank aan de reactie van Michel want dat voegt een hoop relativering toe. Zou de blog anders een te eenzijdige benadering vinden met een bijna verwijzend vuur.
Ik leer hier vooral van want ik had me dit niet gerealiseerd.
Interresant om met elke 18 jarige die de prachtige gedachte heeft met een kleine bijdrage de wereld te verbeteren dieper op het doelen resultaat in te gaan. Die wereldverbeteraars moeten we koesteren maar zoals zo vaak: Don't forget t push the reality-button!
Dank jullie!

jdevaan

Door: jdevaan • Geplaatst op

Tjee, wat een heftig verhaal. Echt iets om eens bij stil te staan. Ik denk Yvette, dat je wel gelijk hebt. Dat er meer locals ingezet mogen worden en dat de vrijwilligers wel degelijk nuttig zijn voor andere ondersteunende take.
Misschien dat we die meer in kunnen zetten bij de opvang van ouderen. Ik zie schrijnende gevallen van oude mensen in allerlei landen, waarvan de kinderen naar de stad zijn getrokken en die moeite hebben om in leven te blijven. Daar zouden we het leven ook een stuk leuker voor kunnen maken.
In Galle, Sri Lanka heeft een Nederlander daartoe ook een verzorgingstehuis opgezet voor die doelgroep.

schenkel

Door: schenkel • Geplaatst op

Wow dat klinkt heftig wat jij daar schrijft.Ik ben het vroeger ook van plan geweest maar om de een of andere reden niet doorgegaan.De orginisatie waar de Meneer overschrijft is best bekend en ik ken iemand die daarvoor naar Zuid Afrika is geweest helemaal geweldig heeft ze verteld.Misschien beter omdaar tegaan klussen,verven ofzo.

Door: • Geplaatst op

Hallo Yvette,

Klopt, ben het wat betreft de weeshuizen met je eens, dat is ook de reden dat wij al een hele tijd geleden zijn gestopt met samenwerken met weeshuizen. De twee organisaties waar we nog wel mee werken die kinderen opvangen doen dat allemaal op een zodanige manier dat vrijwilligers daar wel in passen, maar bij nieuwe partnerships zouden we zelfs hen niet meer toelaten.

Onze organisatie heet Be More, te vinden op www.be-more.nl. Je bent van harte welkom om eens op een informatiedag langs te komen om oud-vrijwilligers te spreken!

Of misschien nog leuker, aanstaande zaterdag organiseren we UZ, een open-space evenement voor mensen die zich willen inzetten voor een betere wereld, op welke manier dan ook. Komen veel verschillende organisaties en mensen, en geeft een beeld van wat wij voor ogen hebben.

Te vinden op www.jijbent.uz , je bent welkom!


Groet,
Michel

YvettevdBrand

Door: YvettevdBrand • Geplaatst op

Hi Michel,

Omdat ik niet op je profiel kan komen (?) laat ik hier even mijn antwoord achter. Ik moet toegeven dat ik heel lang heb nagedacht over het plaatsen van deze blog en dat ik zeker niet wil generaliseren of mensen wil veroordelen. Ik ben echter zelf ook vrijwilligerswerk gaan doen in een weeshuis in Kenia en ondanks dat ik een geweldige en leerzame tijd daar heb gehad, heb ik naar aanleiding van mijn ervaringen toch mijn mening bijgesteld.

Ik begrijp heel goed dat er goede organisaties zijn die vrijwilligers op een goede manier uitzenden en ik denk ook zeker dat ze daarmee door moeten gaan, maar ik vraag me af of uitzenden naar een weeshuis om daadwerkelijk met kinderen om te gaan zo goed is. Naar mijn mening kunnen de vrijwilligers beter ingezet worden voor bijvoorbeeld huisvesting of door hun kennis te delen (in organisatiemodellen, ziekenhuizen, sloppenwijken, scholen etc). Door mijn eigen ervaringen heb ik gezien dat er genoeg werk te doen is in een weeshuis, maar waarom werken er bijna geen locals? Al het geld wat de vrijwilligers betalen om voorbereid te worden, kan in mijn ogen veel beter gebruikt worden om het weeshuis mét hun eigen mensen financieel te steunen.

Door overal maar vrijwilligers naar toe te zenden, vallen de werkmogelijkheden voor de inwoners veelal weg en blijft het weeshuis afhankelijk van het westen. In het weeshuis waar ik zelf gewerkt heb, zag ik dat de oudere kinderen veel meer geisoleerd waren en niet met de blanken om wilden gaan. Tijdens een goed gesprek met één van die ouderen vertelde hij mij dat er continu aardige meisjes komen die het beste met iedereen voor hebben, maar ze gaan ook altijd weer weg. Er is geen mogelijkheid om echt aan iemand te binden. Ik heb met eigen ogen gezien hoe verdrietig de kleintjes waren toen wij weer weg gingen en zij achter gelaten werden.

Een ander verhaal is dat veel arme gezinnen hun kind ''te vondeling'' leggen bij weeshuizen, omdat ze weten dat daar geld in gepompt wordt. Veel kinderen zijn dus niet eens echt wees.

Nu moet ik natuurlijk wel zeggen dat mijn ervaringen gebaseerd zijn op de weeshuizen in het dorp waar ik werkte, dus ik weet niet hoe het er bij andere weeshuizen aan toe gaat. Maar van andere vrijwilligers hoor ik vaak genoeg dat ze twijfelen of ze wel echt iets duurzaams bijdragen.

Graag ga ik op uw uitnodiging in om eens mee te kijken, mag ik vragen welke organisatie u heeft?

Groeten, Yvette

Laat een reactie achter

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.